فضائل شیعه صفحه 49

حدیث شماره سی ام

30. و بهذا الاسناد، عن الحسن بن علی، عن عاصم بن حمید، عن [أبی ]اسحاق النحوی قال: سمعت أبا عبداللَّه علیه السلام یقول:

انّ اللَّه أدّب نبیه صلی الله علیه وآله علی محبّته فقال: «وَإِنَّکَ لَعَلَی خُلُقٍ عَظِیمٍ»(52) ثم فوّض الیه فقال: «وَما آتاکُمُ الرَّسُولُ فَخُذُوهُ وَما نَهاکُمْ عَنْهُ فانتَهُوا»(53)

و قال: «مَّن یطِعِ الرَّسُولَ فَقَدْ أَطاعَ اللَّهَ»(54) و انّ رسول اللَّه صلی الله علیه وآله فوّض الی علی علیه السلام فائتمنه فسلّمتم و جحد الناس، فواللَّه لنحبّکم أن تقولوا اذا قلنا و تصمتوا اذا صمتنا و نحن فیما بینکم و بین اللَّه و اللَّه ما جعل لأحد من خیر فی خلاف أمره.(55)

اسحاق نحوی گفت: امام صادق علیه السلام فرمود:

خداوند به رسولش آداب محبّت، را آموخت و سپس فرمود: «وَ اِنَّکَ لَعَلَی خُلُق عَظِیم»؛ «تو اخلاق برجسته ای داری.»

سپس امور دینش را به

او سپرد و فرمود: «ما ءَاتَکُمُ الرَّسُولُ فَخُذُوهُ وَ مَا نَهَکُمْ عَنْهُ فَانتَهُواْ»؛ «آنچه را پیغمبر برای شما آورد، بگیرید و عمل کنید و آنچه را که شما را از آن بازداشت، عمل نکنید.»

و فرمود:

«مَن یطِع الرَّسُولَ فَقَدْ أَطَاعَ اللَّهَ»؛ «آن کس که پیغمبر را فرمان بُرد، خدا را فرمان بُرده است.»