فضائل شیعه صفحه 53

و الّذی نفس محمّد بیده انّ فی الجنّه لشجراً یتصفّق بالتسبیح بصوت لم یسمع الأوّلون و الآخرون بأحسن منه، یثمر ثمراً کالرمّان و تلقی الثمره علی الرجل فیشقّها عن تسعین حلّه و المومنون علی کراسی من نور و هم الغّر المحجّلون، أنت قائدهم یوم القیامه، علی الرجل منهم نعلان شراکهما من نور یضی ء أمامه حیث شاء من الجنّه. فبیناهو کذلک اذ أشرفت علیه امرأه من فوقه تقول: سبحان اللَّه یا عبداللَّه أما لک فینا دوله؟

فیقول: من أنت؟ فتقول: أنا من اللّواتی قال اللَّه عزّوجلّ: «فلا تعلم نفس ما

اخفی لهم من قرّه أعین جزاءاً بما کانوا یعملون»(61)

ثم قال: و الذی نفس محمّد بیده انّه لیجیئه کلّ یوم سبعون ألف ملک یسمّونه باسمه و اسم أبیه.(62)

رسول خدا صلی الله علیه وآله بعد از معراج به امام علی علیه السلام فرمود:

ای علی! در بهشت نهری را دیدم که از شیر، سفیدتر و از عسل، شیرین تر و از تیر، فرو رونده تر بود. به تعداد ستارگان آسمان ها، کاسه هایی در آن بود و در کنار آن گنبدهایی از یاقوت قرمز و دُرّ سفید گذاشته بودند. جبرئیل با بالش به کنار او زد و آن مشک خوشبو بود.

سپس فرمود: قسم به آن کسی که جان محمّد صلی الله علیه وآله در دست او است، در بهشت درختی است که برگ هایش تسبیح می گویند که اوّلین و آخرین خلایق، صدایی به خوبی و خوشی آن نشنیده اند. میوه ای همانند انار می دهد که چون آن می افتد و مومن می شکافدش، به نود پرده تقسیم می شود.

مومنین بر تخت هایی از نور نشسته اند واز دست و پیشانی آنان نور می تابد و تو پیشوای آنان هستی. بر پای آنها کفش هایی است که بندهای آن از نور است و جلوی خود را از بهشت تا آنجا که بخواهد، ببیند، روشن می کند. در این حال زنی از بالا به او گوید: پاک است خدا. ای بنده خدا! خیر تو برای ما چیست؟

مؤمن گوید: تو کیستی؟

پاسخ دهد: از کنیزانی هستم که خداوند متعال پیرامون آنان فرموده: