عین الحیات صفحه 205

در خلوص نیت و ملاحظه جلال خداوند

یا أباذر اتق الله و لا تری الناس أنک تخشی الله، فیکرموک و قلبک فاجر.

یا أباذر لیکن لک فی کل شی‌ء نیه حتی فی النوم و الأکل.

یا أباذر لیعظم جلال الله فی صدرک. فلا تذکره کما یذکره الجاهل عند الکلب: اللهم أخزه، و عند الخنزیر: اللهم أخزه.

ای ابوذر از مناهی خدا بپرهیز و از خدا بترس، و به مردم چنین منما که از خدا می‌ترسی، برای این که تو را گرامی دارند و دلت مایل به فجور و بدیها باشد.

ای ابوذر باید که تو را در هر کاری که کنی نیت قربتی باشد (که جمیع کارها را از برای خدا کنی) حتی خواب کردن و چیزی خوردن را.

ای ابوذر باید که در سینه تو جلال و بزرگواری خدا عظیم باشد، و خدا را سبک یاد نکنی چنانچه جاهلان سگ را که دیدند می‌گویند که: خداوندا آن را خوار کن؛ و چون به خوک برخوردند می‌گویند که: خداوندا آن را خوار کن.

احادیث در مذمت ریا در اول کتاب ایراد نمودیم.

و از حضرت امام موسی کاظم صلوات الله علیه منقول است که: حضرت عیسی علیه السلام به حواریان فرمود که: به حق و راستی می‌گویم که: به کار شما نمی‌آید که ظاهر خود را نیک کنید که خوشاینده باشد، و دلهای شما فاسد باشد؛ و پوست بدن خود را پاکیزه کنید، و دلهای شما کثیف و پرچرک باشد. مباشید از بابت غربال که آرد خوب را از خود بیرون می‌کند و نخاله و سبوس را در میان خود نگاه می‌دارد. همچنین شما کلام حکمت را از دهان خود بیرون می‌آورید برای مردم، و کینه و بدیها را در سینه خود نگاه می‌دارید. ای بنده‌های دنیا مثل شما مثل چراغی است که مردم را روشنی می‌دهد و خود را می‌سوزاند. ای گروه بنی‌اسرائیل در مجالس علما خود را درآورید. و اگرچه باید که به زانو راه روید، خود را به آن مجالس برسانید. به درستی که حق تعالی زنده می‌کند دلهای مرده را به نور حکمت، چنانچه زنده می‌کند زمینهای مرده را به بارانهای درشت قطره.

و به سند معتبر از حضرت امیر المؤمنین صلوات الله علیه منقول است که: خوشا حال بنده گمنامی که مردم اعتنا به شأن او نکنند و او مردم را شناسد و مردم او را نشناسند؛ و حق تعالی او را شناسد و از او خشنود باشد. این جماعت چراغهای راه هدایت‌اند که حق تعالی به برکت ایشان دفع می‌کند هر فتنه تاریک کننده‌ای که مردم را به شبهه اندازد. و برای ایشان می‌گشاید در هر رحمتی را. ایشان افشای اسرار ائمه خود نمی‌کنند و جفا کار و ریا کننده نیستند.