- [مقدمه مشکات] 1
- مقدمه های تحقیق] 1
- اشاره 3
- [مقدمه نفیسی] 3
- خاندان بابویه قمی 3
- 2) حسن بن ابی الحسن علی. 10
- 4) ابو جعفر محمد بن ابی الحسن علی ملقب بصدوق. 11
- 6) ثقه الدین حسن بن ابی عبد اللَّه حسین. 16
- 5) ابو عبد اللَّه حسین بن حسن بن محمد بن موسی بن بابویه. 16
- 11) نجم الدین ابو الحسن علی بن محمد. 17
- 9) ابو المفاخر هبه اللَّه بن حسن. 17
- 8) عبد اللَّه بن حسن بن حسین. 17
- 12) ابو ابراهیم اسماعیل بن علی. 17
- 10) ابو المعالی سعد بن ثقه الدین حسن. 17
- 7) شمس الاسلام ابو محمد حسن بن حسین. 17
- 13) ابو طالب اسحق بن علی. 17
- 14) بابویه بن سعد بن محمد. 17
- 15) منتجب الدین ابو الحسن علی. 18
- باب (2) حدود برادران 22
- باب (1) در اقسام برادران 22
- باب (3)- مهربانی به برادران 23
- باب (5) گرد آمدن و گفتگوی برادران 23
- باب (4)- برگزیدن برادران 23
- باب (6)- مواسات برادران 25
- باب (7) حقوق برادران در باره همدیگر 26
- باب (8) در اینکه برادر آئینه برادر خویش است 28
- باب (9) اطعام برادران 28
- باب (10) خورانیدن برادران 30
- باب (12) انتفاع برادران 30
- باب (11) سودمندی برادران 30
- باب (14) سود رساندن برادران بیکدیگر 31
- باب (13) مؤمن برادر مؤمن است 31
- باب (15) دوری کردن برادران از یک دیگر 31
- باب (16) هراس برادران از یک دیگر 31
- باب (17) دوستی برادران 32
- باب (20)- نهی درخواست کاری از برادران 33
- باب (18) ثواب خوشروئی با برادران 33
- باب (19)- ثواب رسیدگی بکارهای برادران 33
- باب (21)- دیدار برادران 34
- باب (22) توجه ببرادران 35
- باب (23) دست دادن با برادران 35
- باب (24) شاد کردن مؤمن 36
- باب (26)- شکایت بردن پیش برادران 37
- باب (25) بخل بر برادران 37
- باب (29) نیکی ببرادران 38
- باب (28) دیدار برادران و رنجاندن آنان 38
- باب (27) ثواب کسی که برادرش را شاد کند 38
- باب (30) کوشش در کارهای برادران 39
- باب (34) صداقت در برادری 42
- باب (32) آزمایش برادران 42
- باب (31) ثواب واگرداندن معامله بدرخواست برادر 42
- باب (33) اطمینان ببرادران 42
- باب (36) خوار ساختن برادران 43
- باب (37) معطر کردن برادر 43
- باب (38) دوست داشتن برادران 43
- باب (35) کوشش در کارهای برادران بی نیت 43
- باب (39) دشنام به برادران 44
- باب (40) دعا در باره برادران 44
- باب (42) پوشانیدن برادران 45
- باب (43) کسانی که از برادری با آنها باید پرهیز کرد 45
- باب (41) مهربانی به برادران 45
- فهرست ابواب کتاب 48
- فهرس اعلام الاشخاص و الاماکن و الکتب 49
پرهیزگار زمان خود بشمار می رفته و از شاگردان شمس الاسلام ابو محمد حسن سابق الذکر بوده است و کتابی نیکو در اصول و فروع بنام صراط مستقیم داشته است و شیخ منتجب الدین این کتاب را برو خوانده است و وی از پدران خود پشت بپشت روایت میکرده است تا اینکه به ابو عبد اللَّه حسین و ابو جعفر محمد صدوق می رسیده است «1».
15) منتجب الدین ابو الحسن علی.
وی آخرین دانشمندیست که ازین خاندان معروفست و پسر موفق الدین ابو القاسم عبید اللَّه بن شمس الاسلام ابو محمد حسن بن ثقه الدین حسن بن ابو عبد اللَّه حسین بن ابو الحسن علی بن حسین بن موسی بن بابویه بوده است. در برخی از کتابها نام پدرش بخطا عبد اللَّه ضبط شده «2» و چون در برخی از مآخذ نسب او را درست ننوشته اند بعضی از مؤلفین او را از خاندان دیگری پنداشته اند. وی یکی از مشاهیر دانشمندان شیعه در قرن ششم و از محدثین معتبر و ثقه بشمار میرود و از پدران خود پشت بپشت روایت میکرده تا اینکه بصدوق می رسیده
و نیز از پسر عمش بابویه بن سعد سابق الذکر روایت می کرده است و محمد بن علی حمدانی قزوینی ازو روایت کرده است و وی را مؤلفات چندست از آن جمله «کتاب الاربعین عن الاربعین فی فضایل امیر المؤمنین» و درین کتاب چهل حدیث را از چهل شیخ روایت کرده و بهمین جهه نام آن را الاربعین عن الاربعین گذاشته و نیز رساله ای در مواسعه بنام «العصره» پرداخته که در آن بابن ادریس اعتراض کرده است و معروف ترین کتاب او همان کتاب رجال بنام «فهرست» است که در آن احوال علمای شیعه را که معاصر شیخ طوسی مؤلف فهرست و پس ازو بوده اند تا زمان خود ضبط کرده است و یکی از معروف ترین کتابهای رجال بشمار میرود «3» و علامه مجلسی در آغاز مجلد 25 بحار الانوار آن را گنجانیده و در آن مجلد چاپ شده است. این کتاب را منتجب الدین بنام عز الدین ابو القاسم یحیی بن ابی الفضل محمد الشریف المرتضی نوشته که نقیب قم و ری و آبه بود و چون مؤید الدین القصاب وزیر ناصر خلیفه عباسی در 591 بهمدان و ری دست یافت و آن نواحی را گرفت و علاء الدین تکش خوارزمشاه بدفع او آمد و ابن القصاب پس از گرفتن خرقان و مزدغان و ساوه و آوه بری آمد و این شهر را نهب و غارت کرد و بهمدان بازگشت و پس از سه ماه درنگ در همدان در اوایل شعبان 592 مرد خوارزمشاه در پی او بهمدان رفت و در نیمه شعبان 592 سپاه وزیر خلیفه را شکست داد و قبر ابن القصاب را شکافت و
سرش را از پیکر جدا کرد و با خود بخوارزم برد و شهرت داد که در جنگ کشته شده است و بخراسان بازگشت و چون عز الدین یحیی نقیب ری و قم و آبه با ابن القصاب همداستان بود خوارزمشاه پیش از رفتن بهمدان یا در بازگشت از آن سفر در ری او را بخواری بسیار کشت و پسرش شرف الدین محمد ببغداد گریخت و بوسیله نصیر الدین ناصر بن مهدی که پیش از آن نیابت پدر را داشته است و در همان واقعه ری ببغداد گریخته و پس از مردن ابن القصاب
______________________________
(1) تنقیح المقال ج 1 ص 160 و لسان المیزان ج 2 ص 2
(2) تنقیح المقال ج 2 ص 295
(3) تنقیح المقال ج 2 ص 297.