- [مقدمه مشکات] 1
- مقدمه های تحقیق] 1
- اشاره 3
- [مقدمه نفیسی] 3
- خاندان بابویه قمی 3
- 2) حسن بن ابی الحسن علی. 10
- 4) ابو جعفر محمد بن ابی الحسن علی ملقب بصدوق. 11
- 6) ثقه الدین حسن بن ابی عبد اللَّه حسین. 16
- 5) ابو عبد اللَّه حسین بن حسن بن محمد بن موسی بن بابویه. 16
- 9) ابو المفاخر هبه اللَّه بن حسن. 17
- 11) نجم الدین ابو الحسن علی بن محمد. 17
- 8) عبد اللَّه بن حسن بن حسین. 17
- 13) ابو طالب اسحق بن علی. 17
- 7) شمس الاسلام ابو محمد حسن بن حسین. 17
- 10) ابو المعالی سعد بن ثقه الدین حسن. 17
- 12) ابو ابراهیم اسماعیل بن علی. 17
- 14) بابویه بن سعد بن محمد. 17
- 15) منتجب الدین ابو الحسن علی. 18
- باب (2) حدود برادران 22
- باب (1) در اقسام برادران 22
- باب (3)- مهربانی به برادران 23
- باب (5) گرد آمدن و گفتگوی برادران 23
- باب (4)- برگزیدن برادران 23
- باب (6)- مواسات برادران 25
- باب (7) حقوق برادران در باره همدیگر 26
- باب (8) در اینکه برادر آئینه برادر خویش است 28
- باب (9) اطعام برادران 28
- باب (10) خورانیدن برادران 30
- باب (11) سودمندی برادران 30
- باب (12) انتفاع برادران 30
- باب (15) دوری کردن برادران از یک دیگر 31
- باب (16) هراس برادران از یک دیگر 31
- باب (13) مؤمن برادر مؤمن است 31
- باب (14) سود رساندن برادران بیکدیگر 31
- باب (17) دوستی برادران 32
- باب (20)- نهی درخواست کاری از برادران 33
- باب (18) ثواب خوشروئی با برادران 33
- باب (19)- ثواب رسیدگی بکارهای برادران 33
- باب (21)- دیدار برادران 34
- باب (22) توجه ببرادران 35
- باب (23) دست دادن با برادران 35
- باب (24) شاد کردن مؤمن 36
- باب (25) بخل بر برادران 37
- باب (26)- شکایت بردن پیش برادران 37
- باب (27) ثواب کسی که برادرش را شاد کند 38
- باب (29) نیکی ببرادران 38
- باب (28) دیدار برادران و رنجاندن آنان 38
- باب (30) کوشش در کارهای برادران 39
- باب (32) آزمایش برادران 42
- باب (34) صداقت در برادری 42
- باب (31) ثواب واگرداندن معامله بدرخواست برادر 42
- باب (33) اطمینان ببرادران 42
- باب (36) خوار ساختن برادران 43
- باب (37) معطر کردن برادر 43
- باب (38) دوست داشتن برادران 43
- باب (35) کوشش در کارهای برادران بی نیت 43
- باب (39) دشنام به برادران 44
- باب (40) دعا در باره برادران 44
- باب (42) پوشانیدن برادران 45
- باب (43) کسانی که از برادری با آنها باید پرهیز کرد 45
- باب (41) مهربانی به برادران 45
- فهرست ابواب کتاب 48
- فهرس اعلام الاشخاص و الاماکن و الکتب 49
بوزارت ناصر رسیده بود بدربار خلیفه عباسی راه یافت و بمنصب نقیب الطالبیین رسید «1». درین صورت شیخ منتجب الدین کتاب فهرست را پیش از 592 که سال کشته شدن عز الدین یحیی باشد تألیف کرده است. وی از شیخ طبرسی و ابو الفتوح رازی روایت می کرده و بیش از هشتاد سال زیسته و امام رافعی شافعی دانشمند معروف قزوینی مؤلف کتاب التدوین فی تاریخ قزوین از شاگردان او بوده و در 523 ازو اجازه گرفته و سپس در 584 در ری اجازه روایت کتاب اربعین را ازو گرفته و گوید استادش منتجب الدین در 504 ولادت یافته و بعد از 585 در گذشته است. ظاهرا منتجب الدین تاریخ بزرگی تألیف کرده است که ناتمام مانده و در حال مسوده بوده و پاکنویس نشده و پس از مرگش از میان رفته
است. مؤلف روضات الجنات گوید بیشتر قرائت او در اصفهان از بزرگان علمای آن زمان مانند محمد بن حامد بن ابی القاسم الطویل القصاب و ابو محمد عبد اللَّه بن علی بن عبد اللَّه مقری ظاهری و ابو سعد محمد بن هیثم بن محمد و ابو شکر محمد بن عبد اللَّه مستوفی و ابو الفتوح مبشر بن احمد بن محمود الصحاف و ابو الحسن علی بن احمد بن محمد لبادوابی و ابو بکر محمد بن احمد بن عمر باغبان و ابو الحسین محمد بن رجاء بن ابراهیم بن عمر بن یونس اصفهانی و دیگران بوده است و از علمای شیعه کسانی که ازو روایت کرده اند سید ابو الحسین علی بن قاسم بن رضا علوی حسینی و سید مرتضی سعید شرف الدین ابو الفضل محمد بن علی بن محمد بن مطهر و سید ابو تراب مرتضی بن داعی بن قاسم حسینی صاحب کتاب الملل و النحل (تبصره العوام) و برادرش سید ابو حرب مجتبی بن داعی و سید ابو علی شرف بن عبد المطلب بن جعفر حسینی افطسی اصفهانی و شیخ ابو المکارم هبه الدین داود بن محمد اصفهانی بوده اند «2».
بدین گونه شیخ منتجب الدین از 504 تا حدود 585 زیسته و بیش از 80 سال عمر کرده و ساکن ری بوده ولی سفرهایی هم باصفهان کرده است. کتاب دیگری که از تألیفات او میتوان سراغ کرد تاریخ ری بوده که ابن حجر عسقلانی در میزان الاعتدال و پس از آن در لسان المیزان کرارا مطالبی از آن نقل کرده از آن جمله در لسان المیزان در ج 5 در صحایف 82 و 103 و 106
که ازین کتاب نقل کرده بآن اشاره کرده است منتهی در مورد اول بخطا «ابو الحسین بن بابویه فی تاریخ الری» و در موضع دوم «ابو الحسن بن بابویه فی تاریخ الری» و در موضع سوم «ابن بابویه فی تاریخ الری» ضبط شده و پیداست مراد از ابو الحسن بن بابویه اوست و بدین گونه تاریخ ری تألیف او تا زمان ابن حجر عسقلانی در دست بوده است.
______________________________
(1) عمده الطالب فی انساب آل ابی طالب تألیف جمال الدین احمد حسنی چاپ لکنهو ص 244 و چاپ بمبئی ص 227 و تجارب السلف تألیف هند و شاه چاپ طهران ص 333 و کامل التواریخ ابن اثیر وقایع سال 591
(2) روضات الجنات ص 389- 390