- [مقدمه مشکات] 1
- مقدمه های تحقیق] 1
- اشاره 3
- خاندان بابویه قمی 3
- [مقدمه نفیسی] 3
- 2) حسن بن ابی الحسن علی. 10
- 4) ابو جعفر محمد بن ابی الحسن علی ملقب بصدوق. 11
- 5) ابو عبد اللَّه حسین بن حسن بن محمد بن موسی بن بابویه. 16
- 6) ثقه الدین حسن بن ابی عبد اللَّه حسین. 16
- 7) شمس الاسلام ابو محمد حسن بن حسین. 17
- 10) ابو المعالی سعد بن ثقه الدین حسن. 17
- 8) عبد اللَّه بن حسن بن حسین. 17
- 12) ابو ابراهیم اسماعیل بن علی. 17
- 13) ابو طالب اسحق بن علی. 17
- 14) بابویه بن سعد بن محمد. 17
- 9) ابو المفاخر هبه اللَّه بن حسن. 17
- 11) نجم الدین ابو الحسن علی بن محمد. 17
- 15) منتجب الدین ابو الحسن علی. 18
- باب (2) حدود برادران 22
- باب (1) در اقسام برادران 22
- باب (3)- مهربانی به برادران 23
- باب (5) گرد آمدن و گفتگوی برادران 23
- باب (4)- برگزیدن برادران 23
- باب (6)- مواسات برادران 25
- باب (7) حقوق برادران در باره همدیگر 26
- باب (8) در اینکه برادر آئینه برادر خویش است 28
- باب (9) اطعام برادران 28
- باب (12) انتفاع برادران 30
- باب (11) سودمندی برادران 30
- باب (10) خورانیدن برادران 30
- باب (14) سود رساندن برادران بیکدیگر 31
- باب (13) مؤمن برادر مؤمن است 31
- باب (15) دوری کردن برادران از یک دیگر 31
- باب (16) هراس برادران از یک دیگر 31
- باب (17) دوستی برادران 32
- باب (20)- نهی درخواست کاری از برادران 33
- باب (19)- ثواب رسیدگی بکارهای برادران 33
- باب (18) ثواب خوشروئی با برادران 33
- باب (21)- دیدار برادران 34
- باب (22) توجه ببرادران 35
- باب (23) دست دادن با برادران 35
- باب (24) شاد کردن مؤمن 36
- باب (26)- شکایت بردن پیش برادران 37
- باب (25) بخل بر برادران 37
- باب (28) دیدار برادران و رنجاندن آنان 38
- باب (27) ثواب کسی که برادرش را شاد کند 38
- باب (29) نیکی ببرادران 38
- باب (30) کوشش در کارهای برادران 39
- باب (32) آزمایش برادران 42
- باب (33) اطمینان ببرادران 42
- باب (34) صداقت در برادری 42
- باب (31) ثواب واگرداندن معامله بدرخواست برادر 42
- باب (37) معطر کردن برادر 43
- باب (36) خوار ساختن برادران 43
- باب (35) کوشش در کارهای برادران بی نیت 43
- باب (38) دوست داشتن برادران 43
- باب (39) دشنام به برادران 44
- باب (40) دعا در باره برادران 44
- باب (43) کسانی که از برادری با آنها باید پرهیز کرد 45
- باب (41) مهربانی به برادران 45
- باب (42) پوشانیدن برادران 45
- فهرست ابواب کتاب 48
- فهرس اعلام الاشخاص و الاماکن و الکتب 49
باب (24) شاد کردن مؤمن
1- معصوم فرمود: کسی که مؤمنی را شاد ساخت گمان نبرد که تنها او را مسرور کرد بلکه بخدا سوگند ما را و بلکه رسول خدا را هم خورسند نمود.
2- ابو جعفر (ع) فرمود: خداوند متعال با بنده خویش موسی مناجات کرد و از جمله بدو فرمود:
مرا بندگانیست که بهشت را بر آنها روا داشتم و آنان را در بهشت حکم قرار خواهم داد موسی پرسید کیانند؟ فرمود: آنان که مؤمنی را شاد سازند.
3- پیغمبر فرمود: بهترین کارها نزد خدا شاد کردن مؤمنان است.
4- ابو عبد اللَّه فرمود: یکی از محبوبترین کارها نزد خدا مسرور ساختن مؤمن است.
5- پیغمبر فرمود: بنده ای نیست که خاندان مؤمنی را شاد کند مگر آنکه خداوند از آن شادی برای وی مخلوقی می آفریند که نزدش می آید و هر گاه سختی بیند بدو میگوید ای دوست خدا مترس، از وی میپرسد کیستی اگر دنیا از آن من بود آن را سزاوار تو نمیدانستم پاسخ میدهد من همان شادی هستم که در دل فلان داخل کردی.
6- ابو عبد اللَّه فرمود: یکی از
چیزهائی که خداوند دوست میدارد شاد کردن مؤمن است.