- [مقدمه مشکات] 1
- مقدمه های تحقیق] 1
- اشاره 3
- [مقدمه نفیسی] 3
- خاندان بابویه قمی 3
- 2) حسن بن ابی الحسن علی. 10
- 4) ابو جعفر محمد بن ابی الحسن علی ملقب بصدوق. 11
- 6) ثقه الدین حسن بن ابی عبد اللَّه حسین. 16
- 5) ابو عبد اللَّه حسین بن حسن بن محمد بن موسی بن بابویه. 16
- 14) بابویه بن سعد بن محمد. 17
- 11) نجم الدین ابو الحسن علی بن محمد. 17
- 9) ابو المفاخر هبه اللَّه بن حسن. 17
- 8) عبد اللَّه بن حسن بن حسین. 17
- 7) شمس الاسلام ابو محمد حسن بن حسین. 17
- 13) ابو طالب اسحق بن علی. 17
- 10) ابو المعالی سعد بن ثقه الدین حسن. 17
- 12) ابو ابراهیم اسماعیل بن علی. 17
- 15) منتجب الدین ابو الحسن علی. 18
- باب (2) حدود برادران 22
- باب (1) در اقسام برادران 22
- باب (5) گرد آمدن و گفتگوی برادران 23
- باب (3)- مهربانی به برادران 23
- باب (4)- برگزیدن برادران 23
- باب (6)- مواسات برادران 25
- باب (7) حقوق برادران در باره همدیگر 26
- باب (9) اطعام برادران 28
- باب (8) در اینکه برادر آئینه برادر خویش است 28
- باب (12) انتفاع برادران 30
- باب (10) خورانیدن برادران 30
- باب (11) سودمندی برادران 30
- باب (15) دوری کردن برادران از یک دیگر 31
- باب (16) هراس برادران از یک دیگر 31
- باب (14) سود رساندن برادران بیکدیگر 31
- باب (13) مؤمن برادر مؤمن است 31
- باب (17) دوستی برادران 32
- باب (18) ثواب خوشروئی با برادران 33
- باب (20)- نهی درخواست کاری از برادران 33
- باب (19)- ثواب رسیدگی بکارهای برادران 33
- باب (21)- دیدار برادران 34
- باب (22) توجه ببرادران 35
- باب (23) دست دادن با برادران 35
- باب (24) شاد کردن مؤمن 36
- باب (26)- شکایت بردن پیش برادران 37
- باب (25) بخل بر برادران 37
- باب (28) دیدار برادران و رنجاندن آنان 38
- باب (29) نیکی ببرادران 38
- باب (27) ثواب کسی که برادرش را شاد کند 38
- باب (30) کوشش در کارهای برادران 39
- باب (34) صداقت در برادری 42
- باب (33) اطمینان ببرادران 42
- باب (32) آزمایش برادران 42
- باب (31) ثواب واگرداندن معامله بدرخواست برادر 42
- باب (37) معطر کردن برادر 43
- باب (36) خوار ساختن برادران 43
- باب (35) کوشش در کارهای برادران بی نیت 43
- باب (38) دوست داشتن برادران 43
- باب (39) دشنام به برادران 44
- باب (40) دعا در باره برادران 44
- باب (41) مهربانی به برادران 45
- باب (42) پوشانیدن برادران 45
- باب (43) کسانی که از برادری با آنها باید پرهیز کرد 45
- فهرست ابواب کتاب 48
- فهرس اعلام الاشخاص و الاماکن و الکتب 49
و ابو بکر محمد بن سلیمان بن بابویه بن فهرویه بن عبد اللَّه [بن] مرزوق علاف محزمی متوفی در ربیع الآخر 307 «1» و پسر وی ابو محمد عبید
اللَّه بن محمد بن سلیمان بن بابویه بن فهرویه بن عبد اللَّه بن مرزوق دقاق محزمی متوفی در 376 «2» و وی شهرتی داشته است که درین موضع از تاریخ بغداد «ابن جغوما» و در موضع آینده «ابن جعدما» چاپ شده است و پس از آن پسر وی ابو بکر محمد بن عبید اللَّه بن محمد بن سلیمان بن بابویه [بن فهرویه] بن عبد اللَّه بن مرزوق علاف معروف بابن جعدما «3» و نیز شیرزاد بن محمد بن محمد بن بابویه که از معاصرین منتجب الدین بوده است. «4» دیگر از رجال نامی ایران که یکی از نیاکان او بابویه نام داشته دانشمند معروف قرن ششم قطب الدین رازیست که نام و نسب او را محمد بن محمد بن ابی جعفر بن بابویه رازی نوشته و در برخی موارد نسبت او را «بویهی» ضبط کرده اند. چنان که سید اعجاز حسین کنتوری نیسابوری در کشف الحجب و الاستار «5» آورده است در نسخه اصل حواشی که بر قواعد استاد خود علامه حلی نوشته: «محمد بن محمد بن ابی جعفر بن بابویه فی خامس ذی القعده سنه ثمان و تسعمائه» ضبط کرده است. این نکته از حیث تاریخ که این کتاب را در 5 ذی قعده 908 بپایان رسانده باشد خطای بسیار فاحشیست زیرا که قطب الدین حتما در نیمه اول قرن هشتم می زیسته و شاگرد علامه حلی متوفی در 726 بوده و نسخه اجازه ای که علامه در 3 شعبان 713 در ورامین باو داده است در دستست «6» وانگهی کتاب المحاکمات خود را در اواخر جمادی الآخره 755 بپایان رسانده «7» و دانشمند معروف محمد بن
مکی عاملی شامی معروف بشهید اول که در رمضان 786 کشته شده است از شاگردان او بوده و چنان که در اجازه ای تصریح کرده است در سال 768 در دمشق اجازه روایت همه مصنفات وی را ازو گرفته است «8» و ممکن نیست در 908 کتابی تألیف کرده باشد و در 780 نیز بعید می نماید زیرا که لازم می آید 54 سال پس از مرگ استاد خود علامه حلی زیسته باشد و این دشوارست. اینکه مؤلف کشف الحجب «9» رحلت او را در 15 رمضان 766 ضبط کرده نیز درست نیست زیرا که شهید اول در 768 در دمشق اجازه روایت ازو گرفته است. در هر صورت از آنچه مؤلف کشف الحجب و الاستار آورده تنها چیزی که بدست می آید اینست که خود نام و نسب خویش را محمد بن محمد بن ابی جعفر بن بابویه می نوشته و پدر جد وی بابویه نام داشته است و اینکه در برخی از کتابها نسبت او را «بویهی» ضبط کرده اند درست نیست و می بایست «بابویهی» بوده باشد و در برخی نسخها تحریفی کرده و بویهی ضبط
______________________________
(1) تاریخ بغداد ج 5 ص 300
(2) تاریخ بغداد ج 10 ص 363
(3) تاریخ بغداد ج 2 ص 334
(4) تنقیح المقال ج 2 ص 90
(5) چاپ کلکته ص 203
(6) بحار الانوار ج 25 چاپ طهران 1315 ق. ص 28
(7) کشف الحجب و الاستار ص 492
(8) تنقیح المقال ج 3 ص 178
(9) ص 203 و 247 و 346 و 492