- مقدمه: 1
- فصل اول: فوائد تمثیلات مهدوی 8
- اشاره 8
- 1. بیان سرگذشت امت های پیشین 9
- 2. استفاده نمودن ازحواس 11
- 3. شیرین شدن پند واندرز 12
- 4. زینت بخشیدن به کلام 12
- اشاره 14
- فصل دوم: ویژگی های تمثیلات مهدوی 14
- 1. جامعیت 18
- 2. سهولت 19
- 3. تنوع روش 20
- 4.روش مقایسه 25
- 5. نظم منطقی 28
- 6.استفاده از مظاهر طبیعی 30
- فصل سوم: اهداف تمثیلات مهدوی 33
- اشاره 33
- 1. تبیین فضیلتها 34
- 3. تبیین مبانی اعتقادی 36
- 2. بیان رذائل 36
- 5. عبرت آموزی 38
- 4. ترسیم حالتهای افراد 38
- اشاره 55
- فصل چهارم: تمثیلات مهدوی در روایات 55
- 1.ایمان و اعتقاد به حضرت مهدی 56
- 2. غیبت 57
- ناامیدی در غیبت 57
- ابتلائات فراوان در غیبت 58
- دین داری در غیبت 59
- 3. علائم ظهور 61
- 4.یاران 64
- 5. ظهور 65
- اشاره 65
- امتحان در آستانه ظهور 69
- 6. عصر ظهور 70
- اشاره 71
- فصل پنجم: تمثیلات مهدوی در غیر روایات 71
- نیروگاه 72
- پدر 72
- نخ اسکناس 72
- مهتاب 73
- کشتی 74
- مهمانی 74
- آهن 75
- فرودگاه 75
- بستنی 76
- خورشید 78
- مأمور 78
- چراغ 79
- مهمان 80
- دریا 81
- فلش و کامپیوتر 82
- دوربین 82
- تمرین 82
- کلاس 83
- بچه 83
- اتوبان 84
- اسب بی صاحب 84
- کتاب 85
- تبلیغات 85
- برج مراقبت 86
- قلب 86
- سنگ 87
- ترازو 88
- ابرو و مژه 88
- گاو صندوق گوشتی 90
- خلبانان 90
- تابلو 91
- بدلیجات 91
- دود 92
- مهمان و میزبان 93
- قائم مقام 94
- موکت، قالی و پتو 96
- درد زایمان 96
- ریل قطار 97
- زعفران 98
- مغز با پوست 99
- تماشای فوتبال 99
- پروژکتور 100
- پزشک 100
- طلا 101
- الماس 101
- مدال 102
- دو لیتر گریه 102
- سفره 103
- بشکه 103
- مهرمادر 104
- ظرف حنا 105
- آب خنک 105
- گل مصنوعی 106
- طناب 106
- گنبد 107
- برگ سبز 108
- کنکور 108
- پستانک 109
همه اینها، مثل ها موجب لطافت و زینت سخن می شوند و به طور طبیعی سخن جذاب بر دل می نشیند و مخاطب خود را جذب می کند. مثلاً بنابر برخی روایات در همین دوران سخت غیبت نیز بعضی افراد با نور قرآن دل های ثابت و نورانی دارند.
امیر مؤمنان درباره این افراد می فرماید:
امام از مردم پنهان می ماند و بیننده هر چند در پی او نظر اندازد، او را نمی بیند. پس گروهی پاک و ثابت و مهذب گردند، مانند شمشیری که آهنگر آن را صیقل دهد. دیدگان آنها به نور قرآن روشن شود و تفسیر آن در گوشهایشان جایگزین گردد. و جام حکمت را در صبح و شام به آنها بنوشانند.(1)
یعنی همان طوری که آهنگر شمشیر را برق می اندازد، عده ای با نور قرآن دیده و دل خود را جلا می بخشند.
1- بحارالأنوار، ج 51 ، ص 117: فِی سُتْرَهٍ عَنِ النَّاسِ لَا یُبْصِرُ الْقَائِفُ أَثَرَهُ وَ لَوْ تَابَعَ نَظَرَهُ ثُمَّ لَیُشْحَذَنَّ فِیهَا قَوْمٌ شَحْذَ الْقَیْنِ النَّصْلَ تُجْلَی بِالتَّنْزِیلِ أَبْصَارُهُمْ وَ یُرْمَی بِالتَّفْسِیرِ فِی مَسَامِعِهِمْ وَ یُغْبَقُونَ کَأْسَ الْحِکْمَهِ بَعْدَ الصَّبُوح.