نقش رسانه ملی در ترویج امانتداری و پرهیز از خیانت ورزی صفحه 41

یَا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُواْ لاَ تَخُونُواْ اللّهَ وَالرَّسُولَ وَتَخُونُواْ أَمَانَاتِکُمْ وَأَنتُمْ تَعْلَمُونَ؛ ای کسانی که ایمان آورده اید به خدا و پیامبر او خیانت مکنید و [نیز] در امانت های خود خیانت نورزید و خود می دانید [که نباید خیانت کرد].

برخی امانت ها منحصراً مربوط به خالق هستی است؛ یعنی امانت گذار آنها خداوند متعال است مثل احکام شرعی و برخی دیگر مربوط به رسول خداست مثل سیره آن حضرت.

گروه بسیاری از امانات هم مربوط به مردم است که خیانت در آنها به خیانت به خدا و رسول برمی گردد. امام باقر علیه السلام می فرماید: «خیانت به خدا و رسول همان نافرمانی ایشان است. هر انسانی امانت دار فرایضی است که خداوند بر او واجب کرده است».(1)

2. خیانت به مردم

اشاره

2. خیانت به مردم

خیانت در میان مردم مصادیق فراوانی دارد. خیانت در هر چیزی که ارزشمندتر باشد، تنفر بیشتری از شخص خائن در جامعه ایجاد می کند و در نظام حقوقی خیانت کار با توجه به ارزش آن شیء جزا داده می شود.

خیانت به مردم دارای اقسامی است که آنها را برمی شماریم:

الف) خیانت در اموال

الف) خیانت در اموال

خیانت در امانت هایی که در اختیار انسان قرار می گیرد، چندگونه است:

1. تعدی در امانت؛ به معنی دست درازی و تصرف کردن در مال، بدون اجازه صاحب آن؛