نقش رسانه ملی در ترویج امانتداری و پرهیز از خیانت ورزی صفحه 75

پس جوان را به خانه خود برد و نُه کیسه دیگر که در هر کدام هزار دینار بود، به او داد و گفت:«همه این پول ها مال توست». جوان شگفت زده پرسید:«مرا مسخره می کنی؟مرد گفت:«به خدا سوگند که تو را مسخره نمی کنم. ماجرا این است که هنگام شرفیابی به مکه، یکی از اهالی عراق این زرها را به من داد و گفت:«اینها را به مکه ببر. یکی از کیسه ها را در گذری بینداز و بعد فریاد بزن چه کسی آن را یافته است؟ اگر کسی آمد و گفت: من آن را برداشته ام، نُه کیسه دیگر را به او بده؛ زیرا چنین کسی امین است. شخص امین هم خود از این مال می خورد و هم به دیگران می دهد و صدقه ما نیز به واسطه صدقه او مقبول درگاه حق قرار می گیرد». جوان پول ها را به خانه آورد. او به برکت امانت داری و صداقت از ثروتمندان روزگار شد.(1)

ب) نوید و ندا

ب) نوید و ندا

مادر:«نوید چکار می کنی؟» نوید:«مادر، هر چه می گردم نمی توانم کتاب امانتی را پیدا کنم». مادر:«چه کتابی بود. چه شکلی بود؟» نوید:«نمی دونم یادم نیست... دوستم از کتاب خانه گرفته بود به من قرض داد، اما من وقت نکردم بخونم... داخل یک کیسه آبی بود... نه زرد بود... نه همون آبی».

ندا:«منظورت همان کیسه پلاستیکی است که من ازت قرض گرفتم؟ لازمش داشتم... باهاش کار دستی درست کردم.» نوید چپ چپ و با عصبانیت به ندا نگاه می کند. ندا: «خب چیه!... من ازت پرسیدم می شه این کیسه رو بردارم. افتاده بود زیر کمد... کتابی هم توش نبود...» هر دو به دنبال کتاب زیر کمد را می گردند.