وسعت دل: شرح صدر در سیره پیامبر صلی الله علیه و آله و سلم صفحه 110

کهکشان ها و ستاره ها و آسمانی که ما می بینیم آسمان اوّل است. در روایت آمده است که آسمان اول در مقابل آسمان دوم «کَحَلْقَهٍ فِی فَلَاهٍ؛(1) مثل یک حلقه ای در بیابان است.» همین طور آسمان دوم نسبت به آسمان سوم. اصلاً اندازه این آسمان ها را ما درک نمی کنیم.

خدا می گوید: این آسمان ها گنجایش مرا ندارد. یعنی همه اسماء و صفات خدا ممکن نیست آنجا تجلّی کند. زمین وسعت مرا ندارد. چه چیزی وسعت دارد؟ روح و دل مؤمن جایگاه من است.

قلبی گسترده تر از آسمان ها

معلوم می شود دل مؤمن از آسمان ها بزرگ تر است. دل مؤمن از زمین بزرگ تر است. یعنی تمام اسماء و صفات خدا می تواند در شما تجلّی کند، شما بشوید نماینده و خلیفه خدا. شما بشوید حجّت خدا. ولی موجودات دیگر این ظرفیت و موقعیت را ندارند.

دیگر موجودات عالم ممکن است محل یک تجلی، دو تجلّی باشند. آب مظهر رحمت خداست. آتش مظهر غضب خداست. کوه مظهر جلال خداست. هیبت دارد. ولی آدمیزاد می تواند مظهر غضب بشود، مظهر قهر بشود، مظهر رحمت بشود، می تواند مظهر همه اسما و صفات خدا شود. آن ها گنجایش همه هستی را ندارند. فقط انسان گنجایش همه هستی را دارد.

پس معلوم می شود شما خیلی بزرگ هستید. فقط باید از او بخواهیم