لامپ فکر نکند برق از خود اوست. از مبدأ و کارخانه است. در زیارت جامعه کبیره می خوانیم:
إِنْ ذُکِرَ الْخ_َیْ_رُ کُنْتُمْ أَوَّلَهُ وَ أَصْلَهُ وَ فَرْعَهُ وَ مَعْدِنَهُ وَ مَأْوَاهُ وَ مُنْتَهَاهُ؛(1) اگر ذکری از خیر و نیکویی شود، اول مقام نیکی را دارایید و اصل و فرع و معدن و محل و آغاز و پایان هر خیر و نیکویی شمایید!
می گفت: پیرمردی به من می گفت و درست هم می گفت. می گفت: یک شب دیدم دست و پای من در عرش کار می کند. یعنی گاهی ممکن است من دعایی برای کلّ خلقت بکنم، و اجابت شود. یک وقت نفرینی بکنم، اثر منفی داشته باشد.
بازگرداندن عذاب حتمی
عذاب بر قوم حضرت یونس نازل شد. وعده حتمی بود. بلا روی سر آن ها آمد. در آیه قرآن آمده است که فقط یک قوم بوده که عذاب بالای سر آن ها آمد و برگشت. آن هم قوم حضرت یونس بودند.
یک عابد آنجا بود و یک عالم. عابد به حضرت یونس گفت: آن ها را نفرین کن و پدرشان را دربیاور. عالم گفت: اگر نفرین نکنی بهتر است. شاید خدا ببخشد و بیامرزد. حضرت یونس حرف عابد را گوش داد و نفرین کرد و داخل شکم ماهی رفت و خدا هم به او سخت گرفت.
ت_ا دل م_رد خ_دا نام_د ب_ه دردهیچ ق_ومی را خدا رسوا نکرد
1- 1. من لا یحضره الفقیه، ج 2، ص 615؛ مفاتیح الجنان، ص 898، زیارت جامعه کبیره.