وسعت دل: شرح صدر در سیره پیامبر صلی الله علیه و آله و سلم صفحه 14

عینک خودبینی بیرون بیا، همه چیز را همان طور که هست می بینی.

باید چهارچوب هایی که برای خودمان درست کرده ایم به هم بزنیم. با چهارچوب خدایی به میدان بیاییم.

گونه های مردم

بعد حضرت فرمودند: آنچه را می گویم خوب به خاطر بسپار:

النَّاسُ ثَلَاثَهٌ فَعَالِمٌ رَبَّانِیٌّ وَ مُتَعَلِّمٌ عَلَی سَبِیلِ نَجَاهٍ وَ هَمَجٌ رَعَاعٌ اَتباعُ کُلِّ ناعِقٍ یَمیلونَ مَعَ کُلِّ ریحٍ لَمْ یَسْتَضیئُوا بِنُورِ الْعِلْمِ وَ لَمْ یَلْجَئُوا اِلی رُکْنٍ وَثیقٍ؛(1) مردم سه دسته هستند؛ عالم ربانی و طالب علم و آموزنده ای که بر راه نجات و رهایی یافتن است و مگسان کوچک و ناتوان که هر آواز کننده ای را پیروند و با هر بادی می روند. از نور دانش روشنی نطلبیده اند و به پایه استواری پناه نبرده اند.

انسان های «هَمَجٌ رَعَاعٌ» هر کجا بادی بوزد، آن ها را با خود می برد. هر سر و صدایی بلند شود، به سمت آن می روند. هر پرچمی که بلند شود، به زیر آن پرچم می روند. مثل پشه و مگس، اسیر بادها هستند.

لبریز از علم

در همان حدیث آمده است که حضرت به سینه خود اشاره کردند و فرمودند:

إِنَّ هَاهُنَا لَعِلْماً جَمّاً لَوْ أَصَبْتُ لَهُ حَمَلَهً؛ در سینه من علم فراوانی است، ای کاش برای آن یادگیرندگانی می یافتم!