وسعت دل: شرح صدر در سیره پیامبر صلی الله علیه و آله و سلم صفحه 22

ماشین خودش به کربلا برود. آن موقع شاید در کلّ این منطقه ده، بیست ماشین بیشتر نبود. به کربلا رفت و عاقبت به خیر شد.

حتّی ایشان می فرمودند: یک نفر که دزد بود، به ما علاقه پیدا کرده بود و عجیب تر این که ایشان فرمودند: ما را مهمانی کرد، ما هم به خانه او رفتیم. حالا چطور بوده، حاکم شرع بوده، می توانسته در مجهول المالک تصرّف کند، نمی دانم. در هر صورت خود آقا فرمودند: اگر یک آدم خشکه مقدّسی آنجا بود، به ما بد و بیراه می گفت که شما مهمان دزد شدید.

اصلاً اولیای خدا خودشان را مهمان خدا می دانند. اگر چیزی برای آن ها از بالا حواله شود، ایرادی به ظاهر نمی گیرند. یعنی نگاه دیگری دارند. فرمودند: ما منزل این دزد هم رفتیم. مهمان هم شدیم. غذای او را هم خوردیم. و این باعث شد که او توبه کند و عوض شود و کارهای خود را کنار بگذارد.

انسان های کوچک و تنگ نظر و تک بعدی، هیچ وقت نمی توانند این کارها را بکنند. انسان های بزرگ و دارای شرح صدر با هر کسی می نشینند. رنگ می دهند و رنگ نمی گیرند. همراهی می کنند تا هدایت کنند. به سوی غریق می روند تا دست او را بگیرند و او را نجات بدهند.

تحمل اهل فحشا

در شرح صدر و حلم و تحمّل پیغمبر نوشته اند: روزی حضرت با اصحاب نشسته بودند. یک جوانی آمد خدمت پیغمبر. سلام و عرض