وسعت دل: شرح صدر در سیره پیامبر صلی الله علیه و آله و سلم صفحه 34

مثلاً اگر فلان تجارت من رونق بگیرد و کار من رو به راه شود، پول زیادی به این آقا بدهم. چند میلیون پول برای سیّد شفتی می آورد. همین کسی که بر اثر فقر و نداری در حال از بین رفتن بوده، بعد از خدمت کردن به این حیوان، درِ رزق به روی او باز می شود. آن هم چه رزقی!

وضع مالی او بسیار خوب می شود. از نجف به اصفهان می آید. در اصفهان چند آبادی ملک داشته، دائماً هم انفاق می کرده، شهریه می داده، به فقرا می رسیده، محبّت می کرده است. خلاصه با شرح صدری که داشته است، بسیار دست و دل باز بوده است. در زمان خود ایشان یک آقای دیگری بوده، درست برعکس ایشان.

می گفته است: در زمان غیبت امام زمان علیه السلام جایز نیست سهم امام مصرف بشود. سهم امام را بیرون شهر داخل زمین دفن می کرده و می گفته است: امام زمان علیه السلام می آید و پیدا می کند. نه خود او مصرف می کرده، نه به کس دیگری می داده است.

سید شفتی افرادی را مأمور می گماشته تا جای آن را پیدا کنند و بیرون آورند.

به آن آقا می گفتند: این پول هایی که شما مخفی می کنید، سید شفتی در می آورد. گفته بود: من به وظیفه خود عمل می کنم، او هم به وظیفه خود عمل می کند.

سخت گیری

انسان های تنگ نظر سخت گیر هستند، به خود و دیگران سخت