وسعت دل: شرح صدر در سیره پیامبر صلی الله علیه و آله و سلم صفحه 45

وَ اصْطَنَعْتُکَ لِنَفْسی؛(1) من تو را برای خود ساختم و پرورش دادم!

خیلی زیباست! خدا می گوید: من تو را برای خودم درست کردم، ای موسی! من تو را برای خودم می خواهم. تو از آن من هستی. «فَرَجَعَ نَبِیّاً؛ موسی برگشت، در حالی که پیغمبر شده بود.» اصلاً امید به پیغمبری نبود. شاید به خیال او هم خطور نمی کرد.

ایمان سحره فرعون

مورد دوم: می فرماید:

وَ خَرَجَ سَحَرَهُ فِرْعَوْنَ یَطلُبُونَ الْعِزَّهَ لِفَرْعَوْنَ فَرَجَعُوا مُؤْمِنِینَ؛ و جادوگران فرعون در پی عزت فرعون شتافتند و با ایمان بازگشتند.

سحره فرعون آمدند با حضرت موسی درگیر شوند، از اولیاء الله شدند. آن قدر ایمان آن ها قوی شد که گفتند: دست و پای ما را هم قطع کنی، از خدا دست برنمی داریم. ایمان آن ها خیلی قوی بود. در یک لحظه از صدّیقین و اولیاء الله شدند.

پس اگر خدا بخواهد می شود. خدا را چه دیدی؟! ممکن است کسی هفتاد سال سیر و سلوک کند، یک قدم هم جلو نرفته باشد، بلکه نفس او هم بزرگ شده باشد و عقب گرد بزند. یک بت بزرگ هم برای او درست شده باشد. ممکن هم هست خدا وقتی می خواهد، به یک آن یک نفر منقلب شود و از اولیای خدا شود.