وسعت دل: شرح صدر در سیره پیامبر صلی الله علیه و آله و سلم صفحه 47

ما قدرتمند هستیم، می رویم می جنگیم. بلقیس در پاسخ آنان گفت:

إِنَّ الْم_ُلُوکَ إِذا دَخَلُوا قَرْیَهً أَفْسَدُوها وَ جَعَلُوا أَعِزَّهَ أَهْلِها أَذِلَّهً؛ پادشاهان هنگامی که وارد منطقه ای شوند، آن را به فساد و تباهی می کشند، و عزیزان آنجا را ذلیل می کنند.

گفت: سلاطین وقتی به یک مملکتی حمله کنند، همه اوضاع را به هم می زنند. سلطان را زندانی می کنند. یکمرتبه می بینید کارگری را رئیس مملکت می کنند. اتّفاقی که برای شما نمی افتد، من بلقیس را به زندان می برند یا اعدام می کنند. شما را بزرگ مملکت می کنند. عجب مشاورهای نادانی هستید! این معنای ظاهری آیه است.

ولایت؛ حافظ نبوت

حاج آقا دولابی به این آیه خیلی استناد می کردند. می فرمودند: یعنی خوب ها اگر در دل ما پا بگذارند، اندازه های ما را به هم می زنند. بت های ما را می شکنند. چهارچوب های ما را به هم می زنند. ما را بزرگ می کنند.

أَ لَمْ نَشْ_رَحْ صَدْرَکَ بِوَلَایَهِ أَمیرِالْم_ُؤمنینَ عَلِیِّ بْنِ أَبِی طَالِبٍ علیه السلام ؛(1) ای پیغبمر، آیا ما دل تو را با ولایت امیرالمؤمنین علی بن ابی طالب علیه السلام وسیع نکردیم؟

یعنی ولایت از نبوّت بالاتر و مهم تر است. ولایت است که نبوّت را هم حفظ می کند. ولایت است که به نبوّت هم شرح صدر می دهد.