وسعت دل: شرح صدر در سیره پیامبر صلی الله علیه و آله و سلم صفحه 62

عزاداری می کنند. سینه زنی می کنند. ناله می کنند. یعنی هر جایی که اهل بیت علیهم السلام آثار داشتند، یا یکی از فرزندان آن ها، یا یکی از نوه های آن ها بودند، امامزاده و زیارتگاه شده است، با گنبد و بارگاه.

خدا نور خود را کامل می کند، کف روی آب از بین می رود، آن که برای مردم نافع است می ماند. حق می ماند و باطل می رود.

وَ قُلْ جاءَ الْح_َقُّ وَ زَهَقَ الْباطِلُ إِنَّ الْباطِلَ کانَ زَهُوقاً؛(1) و بگو حق آمد و باطل نابود شد. یقیناً باطل نابود شدنی است.

باطل رفتنی است. وقتی حق و نور می آید، ظلمت حتماً می رود.

یک علامت شرح صدر این است که تحمّل انسان در مصیبت ها، در فشارها، در بحران ها، مخصوصاً در برابر حرف مردم زیاد شود.

روی بعضی از ماشین ها می نویسند: امان از حرف مردم! معلوم می شود حرف مردم خیلی او را آزار داده است. مردم هر چه می خواهند بگویند، کار خودت را بکن. جلوی دهان مردم را که نمی شود گرفت.

عفو بزرگ

یک علامت شرح صدر این است که عفو انسان زیاد می شود، اهل گذشت می شود. انسان های بزرگ راحت گذشت می کنند. انسان هایی که شرح صدر دارند به دل نمی گیرند. فلانی یک حرفی زد، خوب بزند. علامت شرح صدر عفو بزرگ است.

دیدید که پیغمبر عظیم الشّأن بعد از فتح مکّه از همه گذشت. همه