وسعت دل: شرح صدر در سیره پیامبر صلی الله علیه و آله و سلم صفحه 66

سال او را از سایه پدر محروم کردند. واقعاً ضربه خیلی فوق العاده ای بود. هم به پدر و هم به برادر خودشان.

امّا بعد از این که حضرت یوسف مسلّط شد، گفت: «لا تَثْریبَ عَلَیْکُمُ الْیَوْمَ؛ من بر شما سرزنش و ملامت نمی کنم.» به روی شما نمی آورم. ممکن است ما کسی را ببخشیم، ولی بگوییم تو چنین و چنان کردی و به روی او بیاوریم. منّت سر او بگذاریم. بگوییم: به یاد داری چه کار کردی؟

وقتی بخشیدی دیگر تمام شد. تمام گذشته ها را قلم بگیریم. اصلاً پرونده را پاره کن. محو کن. بعضی ها هستند که پرونده طرف را می گیرند و پاره می کنند. دیگر مدرک نیست. تمام شد. این چکی که از شما نزد من است، پاره می کنم. خیال تو راحت باشد. می گوید: «لا تَثْریبَ عَلَیْکُمُ الْیَوْمَ». بعد هم دعا می کند: «یَغْفِرُ اللهُ لَکُمْ وَ هُوَ أَرْحَمُ الرَّاحِمینَ؛ خدا شما را بیامرزد و او ارحم الرّاحمین است.»

فرمودند: همان کاری که یوسف با برادران خود کرد، من همان کار را با شما می کنم. حتی خانه ابوسفیان را مأمن قرار دادند.

تألیف قلوب

محدّث قمی در «سفینهٔ البحار» می فرماید: پیامبر خدا صلی الله علیه و آله و سلم بعد از فتح مکّه برای تألیف قلوب غنائمی که در جنگ حُنین به دست آمد، بین کسانی که در مکّه با او دشمنی می کردند تقسیم کردند. به هر نفر حدود صد شتر انفاق کردند؛ به کسانی مثل ابوسفیان که دل پیغمبر و اهل بیت