مشعل هدایت صفحه 108

ص:121

بانگ و فریاد دلنوازت را

خالی از هر بهانه می بینم

از جهالت، هراس در من نیست

تا تو را در میانه می بینم

مرتضی دولت آبادی

مقام معلم1

مقام معلم(1)

می توان در سایه آموختن

گنج عشق جاودان اندوختن

اوّل از استاد، یاد آموختیم

پس، سویدای سواد آموختیم

از پدر گر قالب تن یافتیم

از معلّم جان روشن یافتیم

ای معلّم چون کنم توصیف تو

چون خدا مشکل توان تعریف تو

ای تو کشتی نجات روح ما

ای به طوفان جهالت نوح ما

یک پدر بخشنده آب و گل است

یک پدر روشنگر جان و دل است

لیک اگر پرسی کدامین برترین

آن که دین آموزد و علم یقین

استاد حسین شهریار

کُن اشارات1

کُن اشارات(2)

چون توانم من تو را شادان کنم

چون توانم آن لبت خندان کنم

حیف گل، شایسته شأن تو نیست

تا برایت پُر ز گل دامان کنم

سال ها آموختی دانش مرا

یاد دادی این کنم، یا آن کنم

چون بگویم وصفت ای والا مقام

ارزش و قدر تو چون عنوان کنم؟