مشعل هدایت صفحه 110

ص:123

متون ادبی

اشاره

متون ادبی

زیر فصل ها

یک شاخه گُل دعا(1)

آرام تر از دریا(2)

مقام معلم

قطره دریاست اگر با دریاست(3)

آهنگ قدم هایت(4)

یک شاخه گُل دعا1

یک شاخه گُل دعا(5)

معلّم خوبم، دامنه مهربانی تو هر چند گاه در وجودم سرسبز می شود، گل می دهد و بستان دستانت می شکفد، جاده بزرگواری تو پر رهگذر می شود. آفتاب با بلندایش مرا به یاد تو می اندازد؛ دربارش نگاه لطف تو غرق می شوم و هر شب در واگویه های تنهایی، یک شاخه گل دعا به پاس آن چه به سخاوت به ودیعتم نهادی، در گلدان شفاف نیایش برایت می نشانم. برای تو که عطر صدایت را بر تمامی غنچه های گلشن پاکی، پاشیده ای؛ تویی که مثل کوه های جغرافیا اگر چه بلندی، امّا متواضعی. هنوز چشمانم سرور عشق تو را نجوا می کنند. بدان تو ... شیرین ترین خاطره های بودن را در قلب من جا گذاشته ای!

فاطمه نجفی

آرام تر از دریا1

آرام تر از دریا(6)

تو دریای پر تلاطم هفت رنگ، رنگین کمان باغ ذهن من هستی و من ماهی شناور در تو؛ ای دریای بی انتها! تو روان تر و آرام تر از هر دریایی و من با اذیت هایم تو را به طوفانی بودن و موج ساختن مجبور می کنم؛ ولی تو به سختی طوفان می شوی و زود به آرامش برمی گردی و من هنوز سرکش و مغرورم از نفس خویش. تو مرا با آرامشت آرام کردی و من در دریای وجود تو محو گشتم تا تو را شناختم و موجود به وجودِ تو شدم.

فرشته غفاری

1-
2-
3-
4-
5- رشد معلم8، سال شانزدهم، اردیبهشت 77، ص 7.
6- رشد معلم8، سال شانزدهم، اردیبهشت 81، ص 6.