مشعل هدایت صفحه 112

ص:125

قطره دریاست اگر با دریاست1

قطره دریاست اگر با دریاست(1)

در شعر بلند هستی، معلم مصرعی است که تکراری بی پایان دارد و هر تکرار رایحه خوش ترین عطر بهشت است در کالبد زمان؛ آبشاری که از بلندای معنویت فرو ریخته، قلب ها را شسته و در عمق جان رسوخ کرده است؛ چشمه ای زلال که در آن، عشق ها و عقل ها تکامل می یابند. تاریخ به نام معلم زنده است؛ معلم آذرخشی است در سینه آسمان که جرقه های خود را چونان بذری در فضا می پاشد، تا در سینه هر کسی که شایستگی دارد، ستارگانی برجا می نهند. معلم خورشید تابنده ای است که از تلألو پر مهرش پرتو فروتنی بر چشم ها می کشد؛ آن چنان که سر به زیر می افکنی و آن گاه که روحت را به گرداگرد او طواف می دهی، دیدگانت را به خاک می سایی. آن گاه در پس تیره گی، سایه های نور در گوشه گوشه قلبت فرش عشق می گستراند. اکنون او را برای همیشه باید به قلب ها سپرد؛ هر چند می دانم قلب کوچک را یارای حمل آسمان نیست. پس در فضای سینه اش غوطه خوریم، به روحش بیاویزیم و بدانیم که: «قطره دریاست اگر با دریاست»

سیما رحمانی

آهنگ قدم هایت1

آهنگ قدم هایت(2)

وقتی در کلاس قدم می زنی، قدم هایت آهنگی است که آوای شب را می شکند و پروازی است عارفانه که مرا وا می دارد تا به عالم بالا پر گشایم و آن چه را که تو دریافتی و به حق و حقیقت رسیدی، دریابم و برای رسیدن