مشعل هدایت صفحه 95

ص:108

آنان بدبین می کنند. معلمان، ادامه دهندگان رسالتِ انبیا در آموزش و حفظ حریم فرهنگی جامعه و ارزش هایند. نقش ارزش مند آنان در شکل گیری انقلاب، دفاع مقدس، مقابله با تهاجم فرهنگی و ... بر همگان آشکار است، ولی بارها در رسانه ها به این عزیزان بی مهری شده است. برای مثال گاه، خبر برخی برخوردهای ناشایست با دانش آموزان، به خبر شبکه سراسری صدا و سیما نیز کشیده می شود که به دنبال آن، بخش نامه و تذکرهای فراوانی در روزنامه ها و صدا و سیما پخش می شود که با معلم خطاکار، چنین و چنان خواهیم کرد. اما وقتی معلّمی برای نجات شاگردانش بخاری نفتی مدرسه را بغل می کند و از پنجره به بیرون می اندازد و چندین ماه در بیمارستان بستری می شود؛ یا معلّمی برای نجات شاگردانش خود را به رودخانه ای خروشان می زند و آن ها را نجات می دهد و خود غرق می شود؛ یا وقتی معلّمی برای نجات شاگرد خود از درد و بیماری، کلیه خود را اهدا می کند؛ وقتی معلمی برای جلوگیری از هتک حرمت و آزار جسمی شاگردش، با اوباش درگیر می شود و در بیمارستان بستری می گردد؛ یا وقتی معلمی برای حفظ ناموس مردم، امر به معروف و نهی از منکر می کند و با ضربه های شدید چاقو از پا در می آید و جسد بی جانش را مردم به بیمارستان منتقل می کنند؛ هیچ نام و نشانی از معلم در رسانه ها نیست. البته اگر بخواهیم منصفانه داوری کنیم بنا به گفته کارشناسان:

وجود یک درصد اشکال در هر دستگاهی را باید طبیعی دانست. در میان 18 میلیون دانش آموز در کشور، وجود 180000 معترض در میان کل دانش آموزان، قابل پیش بینی و طبیعی است.(1)