چهل گوهر نکویی صفحه 115

ص:129

( Taking care of the sick is worse than sickness.

( سخت تر از بیماری، تیمار بیمار و بیمارداری است.

گر نکته دان عشقی، بشنو تو این حکایت

اشاره

گر نکته دان عشقی، بشنو تو این حکایت

زیر فصل ها

به عیادت رفتن کر بر همسایه رنجور خویش

به عیادت رفتن کر بر همسایه رنجور خویش

به عیادت رفتن کر بر همسایه رنجور خویش

( آن کری را گفت افزون مایه ای

که تو را رنجور شد همسایه ای

گفت با خود کر که با گوش گران

من چه دریابم ز گفت آن جوان

خاصه رنجور و ضعیف آواز شد

لیک باید رفت آنجا نیست بد

چون ببینم کان لبش جنبان شود

من قیاسی گیرم آن را هم ز خود

چون بگویم چونی ای محنت کشم!

او بخواهد گفت نیکم یا خوشم

من بگویم شکر چه خوردی ابا

او بگوید شربتی یا ماش با

من بگویم صحه نوشت، کیست آن

از طبیبان پیش تو، گوید فلان

من بگویم بس مبارک پاست او

چونک او آمد، شود کارت نکو

پای او را آزمودستیم ما

هر کجا شد، می شود حاجت روا

این جوابات قیاسی راست کرد

پیش آن رنجور شد آن نیک مرد

گفت: چونی؟ گفت مُردم، گفت: شکر

شد از این رنجور پر آزار و نکر

کاین چه شکر است، او مگر با ما بد است

کر قیاسی کرد و آن کژ آمد است

بعد از آن گفتش: چه خوردی؟ گفت: زهر

گفت: نوشت باد؛ افزون گشت قهر

بعد از آن گفت: از طبیبان کیست او

که همی آید به چاره پیش تو؟

گفت: عزراییل می آید، برو

گفت: پایش بس مبارک، شاد شو