کلمات طریقه: پنجاه درس اخلاقی صفحه 15

پس قدر این صفت را بدان که از آفات مال و غِنا برکنار، و فارِغُ الْبالِ از حساب روز شمار.

و در حدیث است که احدی افضل از فقیر نیست هرگاه از خدا راضی و خشنود باشد.(1)

اگرت سلطنت فقر ببخشند ای دل کمترین ملک تو از ماه بود تا ماهی

کَلِمَهٌ فیِ ذَمِّ السُّؤآلِ نکوهش سؤال

ای برادر! تا می توانی دست حاجت پیش حق تعالی دراز کن، و در نزد لئیمان روزگار، به جهت لقمۀ نانی آبروی خود مریز.

بدان که: خلعتِ سلطان اگر چه عزیز است، جامۀ خَلِقان [ پوسیده و کهنه] خود از آن عزیزتر، و خوان بزرگان اگر چه لذیذ است، خوردۀ انبان خود با لذّت تر.

سِرکه از دسترنج خویش و تره بهتر از نان کدخدا و بَرِه

و ای عزیز! از عدم دِرهم، دَرهَمْ مباش، و دین را به دنیا مده که در روز جزا گویند: دین آر، نه دینار.

حکماء گفته اند: اگر آب حیات به آبرو فروشند دانا نخرد، که مردن به علّت [ مرض] بِهْ از زندگی به ذلّت.