کلمات طریقه: پنجاه درس اخلاقی صفحه 20

غم خویش در زندگی خور که خویش به مرده نپردازد از حرص خویش

به غم خوارگی چون سر انگشت تو نخارد کسی در جهان پشت تو

تَکْمِلَهٌ لَطٖیفَهٌ

ای عزیز «مال از بهر آسایش عمر است، نه عمر از بهر گرد کردن مال!

چنانچه عاقلی را پرسیدند: که نیک بخت کیست و بدبخت چیست؟

گفت: نیک بخت آنکه خورد و کِشت و بدبخت آنکه مُرد و هِشت.

حضرت موسی علیه السلام قارون را نصیحت کرد که: وَ أَحْسِنْ کَما أَحْسَنَ اللّهُ إِلَیْکَ.1 [اما قارون] نشنید و عاقبتش شنیدی که از اندوخته بدو چه رسیدی.

آن کس که به دینار و درم خیر نیندوخت سر عاقبت اندر سر دینار و درم کرد

خواهی متمتّع شوی از دُنْیی و عُقبی با خلق کرم کن چو خدا با تو کرم کرد

دانایان گفته اند: دو کس مُردند و حسرت بردند، یکی آنکه داشت و نخورد و دیگر آنکه دانست و نکرد.

چون فضیلت سخاوت را دانستی پس بدان که آن شامل دو نوع از