مکارم اخلاق در صحیفه سجادیه صفحه 176

الْکُفْرِ وَ دَوَاعِی النِّفَاقِ حَتَّی یَکُونَ لَنَا فِی الْقِیَامَهِ إِلَی رِضْوَانِک وَ جِنَانِک قَائِداً، وَ لَنَا فِی الدُّنْیَا عَنْ سُخْطِک وَ تَعَدِّی حُدُودِک ذَائدا، وَ لما عندک بتحلیل حلاله و تحریم حرامه شاهدا؛

بار خدایا بر محمد و آل او درود فرست، و به وسیله ی قرآن فقر و بی چیزی ما را به نداشتن احتیاج و نیازمندی اصلاح فرما؛ و گشایش زندگانی و بسیاری فراخی روزی ها را به سوی ما روان گردان؛ و ما را از خوی های نکوهیده و اخلاق پست دور نما؛ و از دره ی گود کفر و چیزهایی که نفاق و دورویی را پیش آورد نگاهدار، تا در روز رستاخیز قرآن ما را به سوی خشنودی و بهشت تو کشاننده؛ و در دنیا از خشم (دوری رحمت) تو و تجاوز و گذشتن از احکام تو بازدارنده؛ و برای آنچه در حکم تو است به حلال دانستن حلال آن و حرام شمردن حرام آن گواهی دهنده باشد.

امام علیه السلام در دعای چهل و نهم و در عبارت سیزدهم آن می فرمایند:

کُلُّ ذَلِک إِنْعَاماً وَ تَطَوُّلًا مِنْک، وَ فِی جَمِیعِهِ انْهِمَاکاً مِنِّی عَلَی مَعَاصِیک، لَمْ تَمْنَعْک إِسَاءَتِی عَنْ إِتْمَامِ إِحْسَانِک، وَ لَا حَجَرَنِی ذَلِک عَنِ ارْتِکَابِ مَسَاخِطِک، لَا تُسْأَلُ عَمَّا تَفْعَلُ؛

همه ی آنها انعام و احسان از جانب تو است؛ و در همه ی آنها کوشش نمودن من در نافرمانی هایت بود؛ و بدکرداری من تو را از کامل گردانیدن احسانت باز نداشت؛ و مرا آن همه احسان و نیکی از آنچه تو را به خشم می آورد منع و جلوگیری ننمود، تو از آنچه به جا می آوری مورد سؤال و پرسش واقع نمی شوی (که چرا بدکرداری بنده تو را از احسان باز نداشت، زیرا افعال تو از روی حکمت و مصلحت است).

امام علیه السلام در دعای شانزدهم و در عبارت بیست و ششم آن می فرمایند:

وَ أَعْجَبُ مِنْ ذَلِک أَنَاتُک عَنِّی، وَ إِبْطَاؤُک عَنْ مُعَاجَلَتِی، وَ لَیْسَ