مکارم اخلاق در صحیفه سجادیه صفحه 184

به نظر می رسد که تعریف صحیح همان تعریف آقای دکتر حسن اسلامی است که می گوید: «دروغ عبارت از گفتاری است که اظهار کننده بدان اعتقاد ندارد و آن را برای فریفتن مخاطب یا دیگری اظهار می دارد».(1)

صدق در صحیفه سجادیه

امام سجاد علیه السلام در دعای بیست و نهم و در عبارت چهارم آن می فرمایند:

فَقُلْتَ وَ قَوْلُک الْحَقُّ الْأَصْدَقُ، وَ أَقْسَمْتَ وَ قَسَمُک الْأَبَرُّ الْأَوْفَی وَ فِی السَّمَاءِ رِزْقُکُمْ وَ مَا تُوعَدُونَ؛

پس گفته ای: و گفتار تو حق و درست و راست ترین (گفته ها) است (که دروغ در آن راه ندارد) و قسم یاد کرده ای و قسم تو (از هر قسمی) راست تر وفاکننده تر در آسمان است....

همچنین امام علیه السلام در دعای سی و نهم و در عبارت سیزدهم آن می فرمایند:

فَأَمَّا أَنْتَ یَا إِلَهِی فَأَهْلٌ أَنْ لَا یَغْتَرَّ بِک الصِّدِّیقُونَ، وَ لَا یَیْأَسَ مِنْک الُْمجْرِمُونَ، لِأَنَّک الرَّبُّ الْعَظِیمُ الَّذِی لَا یَمْنَعُ أَحَداً فَضْلَهُ، وَ لَا یَسْتَقْصِی مِنْ أَحَدٍ حَقَّهُ؛

و اما تو - ای خدای من - شایسته ای که صد یقین و بسیار راستگویان (پیغمبران) به (رحمت) تو مغرور نشده فریب نمی خورند و گناهکاران از (عفو و گذشت) تو نومید نگردند زیرا تو پروردگار بزرگی می باشی که کسی را از فضل و احسان خود باز نمی دارد؛ و همۀ حق خویش را از کسی نمی گیرد.