مکارم اخلاق در صحیفه سجادیه صفحه 213

علی بن الحسین از رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلم نقل می کند: «در روز قیامت چیزی بهتر از خوش خویی در میزان اعمال انسان گذاشته نمی شود».(1)

از پیامبر صلی الله علیه و آله و سلم پرسیدند: یا رسول الله! حسن خلق چیست؟ فرمود:

با کسی که از تو قطع رحم کرده، صله رحم کنی و از کسی که به تو ستم کرده است، درگذری و به کسی که تو را محروم کرده است عطا کنی.(2)

«خوش خلقی مترادف حسن خلق است».(3)

حسن خلق ملکه ای است که برای صاحب آن، انجام زیبایی و دوری از زشتی را آسان می کند و این، در ارتباط با مردم به نیکی، صدق، مودّت، لطف، حسن مصاحبت، معاشرت، مواسات، رفق، حلم، صبر و محبّت بدست می آید.(4)

«حکم عقل بر ستودگی آن (خوش خلقی) چنان آشکار است که نیازی به بیان ندارد».(5)

«خوش خلقی برترین صفات پیغمبران و شریف ترین اعمال صدیقان است».(6)

«انس و الفت نتیجه حسن خلق، و جدایی و تفرقه نتیجه بدخویی است. بنابراین حسن خلق باعث دوستی و الفت و همدمی، و بدخویی موجب دشمنی، حسد و جدایی می شود».(7)

1- (1) شیخ حر عاملی. آداب معاشرت از دیدگاه معصومین علیهم السلام. ترجمه محمد علی فارابی و یعسوب عباسی علی کمر، ص 115.
2- (2) محسن فیض کاشانی، محجه البیضاء، ترجمه محمد صادق عارف، ج 3، ص 347.
3- (3) فرهنگ اصطلاحات اخلاقی، ص 115.
4- (4) سید علی خان، حسینی شیرازی، ریاض السالکین فی شرح صحیفه سید ساجدین، ج 3، ص 299.
5- (5) مولی مهدی نراقی، جامع السعادات، ترجمه سید جلال الدین مجتبوی، ج 1، ص 375.
6- (6) همان، ص 378.
7- (7) محسن فیض کاشانی، محجه البیضاء، ترجمه محمد صادق عارف، ج 3، ص 384.