ترجمه الجمان فی تشبیهات القرآن صفحه 14

که خدای آدم را از بهشت بیرون نراند مگر به آن سبب که ابن الشّبل در پشت او بوده است) آنگاه گفت: نزد او برو، و برای او بخوان:

9 فکونک فی الظّهر من آدم بشؤمک أهبطه اذ عصی

10 و لو کان آدم ذا خبره بانّک من نسله لاختصی

و به او گفته شد: (مگر تو نزد شیخ ابن الشّبل درس نخوانده ای؟) گفت: (بلی، و گرنه این کودنی را از کجا به دست می آورم!) آن سخن به گوش ابن الشبل رسید، پس گفت:

11 ما شئت إنّ الحلم رأیی و شأنی الخیر إن حاولت شرّا

12 فانت اقلّ ان تلقی بذمّ مجاهره و أن تغتاب سرا

(1) و شاید این گونه رفتارش با آموزگاران و استادانش، خشم را ضدّ او بر انگیخت، و به آن خصلتهایی که پیشینیان یاد کردند موصوف شد.

تاریخ وفات وی

وفات وی، شب یکشنبه چهارم ماه محرّم سال چهارصد و هشتاد و پنج (485 ه./ 1092 م) رخ داد، و در باب الشّام بغداد به خاک سپرده شد.

ابو الحسن علی بن محمّد بن احمد الدهان امام جماعت مسجد (معروف به) جامع المنصور گفت: (بر شیخ ابو القاسم بن ناقیا، پس از وفاتش وارد شدم تا او را غسل دهم، دست چپش را بسته یافتم، پس کوشیدم تا آن را گشودم، در آن نوشته ای بود که برخی از (کلمات) آن بر روی برخی دیگر نوشته شده بود، پس تأمّل کردم تا آن را خواندم، و دریافتم که در آن نوشته شده است:

13 نزلت بجار لا یخیّب ضیفه ارجّی نجاتی من عذاب جهنّم

14 و إنّی علی خوفی من اللّه واثق بإنعامه و اللّه أکرم منعم

(2)7.