الاربعین الحسینیه صفحه 147

خود را و دیدم در انگشت او انگشتری را که نگاشته بود: «لا اله الا الله، آماده ی برخورداری با خداست» [یعنی لا اله الا الله، زاد و توشه ی سفر آخرت است] او گفت: این است انگشتری پدربزرگم ابی عبدالله الحسین.

بیانات

انبیا از مواریث مخصوصه است که بایست نزد اوصیای ایشان باشد، که از جمله ی مواریث، سلاح و کتب و انگشتری است که از زمان آدم ابوالبشر یدا بید و خلفا عن سلف مضبوط و موروث بوده، و شرح آن ار از کتاب «اثبات الوصیه» مسعودی که از اعاظم علمای امامیه است، هر که خواهد رجوع نماید. و در این باب، احادیث بسیار وارد شده و در احتجاجات امیرالمؤمنین (ع) وارده شده که گفت: انگشتری پیغمبر را غیر من کسی ندارد و در جمله ای از اخبار وارد است که انگشتری سلیمان نزد امام هر زمانی است که از علامات امامت است و در دست غیر امام نیفتد.و در خبری وارد است که در دست حضرت امام محمدتقی (ع) انگشتری بود که از کثرت استعمال، نقره ی آن ساییده شده بود و یا آن که نگین او لاغر بود و فرمود: این انگشتر سلیمان است. و معلوم است که آن انگشتری که از ذخایر نبوت است، به دست غیر امام نخواهد رسید.و در «عیون الاخبار» و «امالی» در باب «نقش خواتیم انبیا و ائمه» روایتی وارد شده از حضرت رضا (ع) که جناب سیدالشهداء (ع) را انگشتری بوده که نقش آن «لا اله الا الله بالغ أمره» (1) بوده و همان انگشتر در دست حضرت سجاد (ع) و باقر (ع) بوده.و در روایت «کافی» است که حضرت حسین را نیز انگشتری بوده که نقش آن «حسبی الله» (2) بوده و حضرت سجاد را نیز انگشتری بوده که نقش آن «خزی و شقی قاتل الحسین بن علی» [بوده].و در سابق گذشت که هیچ یک از ذخایر نبوت و سلاح رسول الله را در کربلا به غارت نبردند، بلکه در مدینه به ام سلمه سپرده شد و او تسلیم حضرت سجاد نمود. پس جمع خبر «امالی» با حکایت معروفه در کتب مقاتل که انگشتر آن حضرت را در کربلا «بجدل بن سلیم» برد، ممکن است که انگشتری که در دست مبارک آن جناب بوده، غیر انگشتر میراث نبوت