الاربعین الحسینیه صفحه 23

الحدیث 02

اشاره

بالسند المتصل الی الشیخ الصدوق رضی الله عنه فی کتاب «الخصال» فی باب أن أمیرالمؤمنین (ع) علم أصحابه فی مجلس واحد أربعمأه باب مما یصلح للمسلم فی دنیه و دنیاه: «کل عین یوم القیامه باکیه، و کل عین یوم القیامه ساهره الا عین من اختصه الله بکرامته و بکی علی ما ینتهک من الحسین و آل محمد» (1) .

ترجمه

حضرت امیرمؤمنان علی علیه السلام در یک مجلس، چهارصد مطلب دینی و دنیوی به اصحاب خود تعلیم فرمود، از آن جمله فرمود: هر چشمی در روز قیامت گریان است و هر چشمی بی آرام است مگر چشم کسانی که مخصوص کرده باشد خدا آنها را به کرامت خود، و گریسته باشد بر آنچه دریده شده از پرده های احترام حسین و آل محمد علیهم السلام.

بیانات

یوم القیامه یوم انکشاف الحایق، و ظهور نتایج الأعمال، و صیروره الخبر عیانا، فان الحقایق الملکوتیه فی عالم الملک مستوره بالغواشی الطبیعیه، و لا یدرکها النفوس البشریه، فاذا رفعت الحجب و أبلیت السرائر، شاهدت النفوس آثار الأعمال، و أحست بألم النار، و تأسفت علی ما فاتتهم من الدرجات، و أظهرت الندامه و الحسرات، و حینئذ یتفجعون، و یبکون علی ما ضیعوا بالأمس، و شروا أنفسهم بثمن بخس. و هذا معنی بکاء العیون فی القیامه و معنی «کل امرء بما کسب رهین»، الا من اکرمه الله بأن جعل طینته من علیین، و خلقه مجبولا