الاربعین الحسینیه صفحه 301

دارد بر این که مصیبت این مظلوم نزد خداوند، بزرگ ترین مصیبات است، و همچنین انتقام کشد از ذریه ی آنها و از کسانی که راضی به فعال ایشان باشند. و این معنی در احادیث امامیه تواتر معنوی دارد در این که خداوند خونخواهی خواهد نمود از حسین، و خون او آرام نگیرد تا قیام قائم، چنان که گذشت. و این معنی از خصایص اوست، چنان که گریستن آسمان و زمین و حمرت افق و آسمان و کسوف شمس و فرار بومه از آبادی و لعن کبوتر راعبیه بر قتله ی او و گریستن جن و اقامه ی ماتم او در عالم و تأکید أکید در زیارت قبر مقدس او، و طلب نمودن شفا از تربت و فضلیت سجده بر او، و تبرک کفن و حنوط به تربت و گرفتن سبحه، تمامی از خصایص آن حضرت است.بل یمکن أن یلتزم له (ع) خصائص فی الأحکام التکلیفیه مما لا یجوز لغیره، مثل الامتناع عن بیعه الطاغیه مع الضروه الیها، و القائه بنفسه الشریفه فی معارک الهلکه مع علمه بما یجری علیه،و تعرض ذراریه و ودائع النبوه للسبی، و اذنه فی مجاهده الصبیان و امثال ذلک. و قد أشار الی بعض ما ذکرنا العلامه المجلسی فی تضاعیف البحار. و هنا سؤال قد مضی الجواب عنه فی الأحادیث السابقه من أن قتل ذراری قتله الحسین لا یجامع قواعد العدل.و فی العلل و العیون سأل الهروی الرضا (ع) عن حدیث روی عن الصادق (ع) أنه قال: اذا خرج القائم قتل ذراری قتله الحسین (ع) بفعال آبائها، فقال: هو کذلک. فقال: فقول الله عزوجل: «و لا تزر وازره وزر أخری» ما معناه؟ قال صدق الله فی جمیع اقواله و لکن ذراری قتله الحسین یرضون بفعال آبائهم و یفتخرون بها، و من رضی شیئا کان کمن أتاه، و لو أن رجلا قتل بالمشرق و رضی بقتله رجل بالمغرب لکان الراضی عندالله شریک القاتل، و انما یقتلهم القائم لرضاهم بفعل آبائهم...» الخبر.و هو کاف فی معناه، و لعل السرفیه أن الأفعال تعتبر لکشفها عن النیه و الاراده، و هی المناط فی العقوبات الالهیه، کما أشیر الیه فی أخبار خلود الکفار فی العذاب من أن نیتهم الدوام علی الفکر لو کانوا خالدین. و المعتبر فی کون الانسان جهنمیا خباثه جوهر ذاته و کون کتابه فی سجین، و ان لم یصدر من جوارحه فعل خارجی، و هو معنی مسؤولیه الفؤاد فی قوله: «ان السمع و البصر و الفؤاد کل اولئک کان عنه مسؤولا»، کما ورد التفسیر به، و یشیر الیه أیضا ما ورد فی عده اخبار من لحوق اولاد الکفار بآبائهم، فافهم و اغتنم ذلک، فانه سر لطیف.و قوله (ع) فی هذا الخبر: «کشف الله لهم...» الخ، لعل المراد به اراءه الأعیان الثابته لهم فی الوجود الظلی العلمی و شهود الملائکه لها علی طبق ما یخرج من مکمن الغیب الی الشهاده، و