الاربعین الحسینیه صفحه 67

برای نصرت و فایز شدن (1) ایشان به یاری، این که علوم ملائکه، احاطه به حوادث واقعه ندارد.و نیز این حدیث نص صریح است در خروج حضرت سیدالشهداء (ع) در «رجعت» (2) و یاری کردن ملائک او را. و به مضمون این خبر، احادیث متواتر است عموما و خصوصا، و ایمان به رجعت رسول خدا (ص) و امیرالمؤمینین (ع) و أئمه ی طاهرین و بعضی از کفار و مؤمنین، از ضروریات مذهب شیعه ی اثنا عشریه است، و شعاری در تشیع بالاتر از قول به رجعت نیست؛ چنانچه در کتب رجالیه ی اهل سنت، هر که را خواهند نسبت به «رفض» (3) دهند، به اعتقاد به «رجعت» نسبت دهند. و در اوایل اسلام، این فرقه ی حقه معروف به این عقیده بوده اند. شیخ مفید در کتاب «فصول» نقل می فرماید که:سید اسماعیل حمیری شاعر معروف، در مجلس منصور دوانیقی شعر انشاد می نمود و منصور با او مهربانی می نمود. «سوار» قاضی که از علمای عامه بود، به وی حسد ورزید و گفت: یا امیرالمؤمنین! این مرد شاعر، با تو نفاق می کند و رافضی (4) مذهب و معتقد به «رجعت» است و سب (5) ابی بکر و عمر می کند. سید حمیری جواب گفت: من قائل به رجعت هستم موافق نص قرآن که می فرماید:«و یوم نحشر من کل امه فوجا ممن یکذب بآیاتنا». (6) .و جای دیگر فرماید:«و حشرناهم فلم نغادر منهم أحدا». (7) .پس دانستیم، مردم را دو حشر (8) است: یکی خاص و دیگری عام.و در جای دیگر فرماید:«ربنا أمتنا أثنتین و أحیینا أثنتین». (9) .و نیز گفته:

1- 197. بهره مند.
2- 198. بازگشت گروهی از مردگان به دنیا، پیش از قیامت.
3- 199. شیعه گری.
4- 200. شیعه.
5- 201. دشنام.
6- 202. نمل، 83.
7- 203. کهف، 47.
8- 204. رستاخیز.
9- 205. غافر، 11.