طوبی : برگزیده نثر طوبی صفحه 162

حرف ذال

ذِئْب: گرگ. {وَأَخَافُ أَن یَأْکلَهُ الذِّئْبُ} (یوسف/13) می ترسم که گرگ او را بخورد.

ذُباب: مگس. {لَن یَخْلُقُوا ذُبَابًا وَلَوِ اجْتَمَعُوا} (حج/73) نمی توانند مگسی بیافرینید گرچه همه گرد آیند.

ذَرْ: فعل امر از یذر است یعنی: رها کن. {ذَرْهُمْ یَأْکلُواْ وَیَتَمَتَّعُواْ} (حجر/3) رهایشان کن تا بخورند و بهره ببرند. (ناگفته نماند که مصدر و نیز فعل ماضی این کلمه یعنی وَذْر و وَذَرَ هیچگاه در عربی بکار نمی رود)

ذَرَأ: آفرید. افشاند. بسیاری گفته اند: ذُرّیه از این کلمه اشتقاق یافته است. {وَهُوَ الَّذِی ذَرَأَکمْ فِی الْأَرْضِ} (مؤمنون/79) خداوند شما را در زمین آفرید و به سوی او بر می گردید.

ذَراعْ: درازا و اندازۀ طول. از سرانگشت تا آرنج {فِی سِلْسِلَهٍ ذَرْعُهَا سَبْعُونَ ذِرَاعاً