- مقدّمه محقّق 1
- حرف آ 3
- حرف الف 8
- حرف باء 70
- حرف تاء 85
- حرف ثاء 115
- حرف جیم 118
- حرف حاء 130
- حرف خاء 146
- حرف دال 157
- حرف ذال 162
- حرف راء 166
- حرف زاء 181
- حرف سین 186
- حرف شین 205
- حرف صاد 216
- حرف ضاد 227
- حرف طا 231
- حرف ظا 237
- حرف عین 241
- حرف غین 259
- حرف فاء 267
- حرف قاف 279
- حرف کاف 295
- حرف لام 307
- حرف میم 329
- حرف نون 395
- حرف واو 418
- حرف هاء 431
- حرف یاء 441
آنِفاً} (محمد/16) چند لحظه پیش چه گفت؟
آوی: پناه داد. از اَوَیَ گرفته شده: { آوَی إِلَیْهِ أَخَاهُ } (کهف/10) آنگاه که جوانمردان به غار پناه بردند
آوی: پناه می برم. {سَآوِی إِلَی جَبَلٍ} (هود/43) به کوهی پناه می برم.
آیَه: علامت و نشانه و جمع آن آیات و ای می باشد و در قرآن بر اموری چند اطلاق شده است:
1. آیه قرآن: {مِنْهُ آیَاتٌ مُحْکمَاتٌ هُنَّ أُمُّ الْکتَابِ} (آل عمران/7) آیات محکم از قرآن امّ الکتاب هستند.
2. عبرت و آنچه که موجب پند است. {لَّقَدْ کانَ فِی یُوسُفَ وَإِخْوَتِهِ آیَاتٌ لِّلسَّائِلِینَ} (یوسف/7) در داستان یوسف و برادرانش عبرت و پند است برای جستجو گران.
3. علامت آسمانی و زمینی که موجب اقرار کافران از بیم هلاک می گردد. {إِن نَّشَأْ نُنَزِّلْ عَلَیْهِم مِّن السَّمَاء آیَهً} (شعراء/4) اگر بخواهیم بر آنها علامتی از آسمان می فرستیم.