طوبی : برگزیده نثر طوبی صفحه 70

حرف باء

بِئْر: چاه آب. {وَبِئْرٍ مُّعَطَّلَهٍ} (حج/45) و چاه متروکه.

بِئْسَ: بد و زشت است. {وَلَبِئْسَ مَا شَرَوْاْ بِهِ أَنفُسَهُمْ} (بقره/102) و چه بد است آنچه که خودشان را به آن فروختند.

بَئیس: سخت و شدید. {وَأَخَذْنَا الَّذِینَ ظَلَمُواْ بِعَذَابٍ بَئِیسٍ} (اعراف/165) و ظالمان را به عذابی سخت مجازات کردیم. (از بَأس گرفته شده)

باءَ: بازگشت، دچار شد. {فَقَدْ بَاء بِغَضَبٍ مِّنَ اللّهِ} (انفال/16) پس به غضب الهی دچار شد.

بائِس: درمانده فقیر. سخت نیازمند. {وَأَطْعِمُوا الْبَائِسَ الْفَقِیرَ} (حج/28) و به فقیر و درمانده بخورانید.

بابِل: مشتق از باب و ئیل است یعنی باب الله به زبان عربی. نام شهر و کشوری است در قدیم در زمین عراق و خرابه های آن نزدیک قریه ذوالکفل باقی است. گویند از سه هزار سال