در ملکوت حج صفحه 110

ما بیچارگان دنیا گزیده باید چه خاکی بر سر خودمان بریزیم و از کجا چاره بجوییم؟ پس بیاییم نورانیت حج را در خود حفظ کنیم و از برکت‌های آن در رونق کارهای خیر به ویژه امور آخرت که سرای همیشگی ماست، استفاده کنیم. و به شیطان و وسوسه‌های او فرصت ندهیم تا نتواند دوباره ما را گرفتار امیال و آرزوهای دنیوی کند، به خصوص حرص که بلای جان‌سوزی است.

8. دوری از حرص‌

حرص، بیماری خطرناکی است که دین و دنیای انسان را از بین می‌برد و مفاسد دیگری چون بخل و حسد را در او، ریشه‌دار می‌کند. او را بی‌دلیل به دنبال دنیا می‌کشد و در جمع‌آوری مال از راه حلال و حرام حریص می‌کند.

سعدی می‌گوید:

شنیدم بازرگانی صد و پنجاه شتر بار داشت و چهل غلام خدمتکار که شهر به شهر حرکت می‌کرد برای تجارت. یک شب در جزیره کیش مرا به حجره خود دعوت کرد. به حجره‌اش رفتم. از آغاز شب تا صبح آرامش نداشت. مکرّر پریشان گویی می‌کرد و می‌گفت: فلان انبارم در تاکستان است و فلان کالایم در هندوستان. این قباله و سند فلان زمین می‌باشد و فلان چیز در گرو فلان جنس است. فلان کس ضامن فلان وام است. در آن اندیشه‌ام که به اسکندریه بروم که هوای خوش دارد ولی دریای مدیترانه طوفانی است. ای سعدی! سفر دیگری در پیش دارم، اگر آن را انجام دهم باقیمانده