در ملکوت حج صفحه 112

سعدی در کتاب گلستان خود حکایت می‌کند:

فردی مال مردم را به تلبیس و سوداگری می‌خورد، امّا لقلقه زبانش لعن بر شیطان بود، غافل از اینکه شیطان را باید با عمل از خود دور کرد. روزی شیطان او را دید و گفت: تو که حلال و حرام نمی‌شناسی و با هر حیله‌ای مال مردم را می‌خوری، رفیق شفیق من هستی، با این لعن و نفرین‌های ظاهری که دشمن من نمی‌شوی:

یکی مال مردم به تلبیس خورد چو برخواست لعنت بر ابلیس کرد

بدو گفت ابلیس اندر رهی که هرگز ندیدم چنین ابلهی

تو را با من است ای فلان آشتی به جنگم چرا گردن افراشتی (1)

9. بدی را با خوبی پاسخ دادن‌

یکی از اوصاف پسندیده مؤمن آن است که بدی‌های دیگران را با خوبی پاسخ می‌دهد. خداوند متعال در بیان چند صفت مؤمن می‌فرماید:

(وَالَّذِینَ صَبَرُواْ ابْتِغَاءَ وَجْهِ رَبِّهِمْ وَأَقَامُواْ الصَّلَاةَ وَأَنفَقُواْ مِمَّا رَزَقْنَاهُمْ سِرًّا وَعَلَانِیَةً وَیَدْرَؤُونَ بِالْحَسَنَةِ السَّیِّئَةَ أُوْلَئِکَ لَهُمْ عُقْبی الدَّارِ)(رعد: 22)

و کسانی که برای رضای خدا صبر و شکیبایی پیشه می‌کنند و نماز به پا می‌دارند و از آنچه روزی آنها کردیم انفاق می‌کنند در