در ملکوت حج صفحه 135

حضرت زهرا(س) در تعبیری عالمانه، عدالت را عامل انضباط و نزدیک‌کننده قلوب انسان‌ها به یکدیگر می‌داند:

فَجَعَلَ اللهُ الإِیمَانَ تَطْهِیراً لَکُمْ مِنَ الشِّرْکِ وَ الصَّلاةَ تَنْزِیهاً لَکُمْ عَنِ الْکِبْرِ وَ الزَّکَاةَ تَزْکِیَةً لِلنَّفْسِ وَ نَمَاءً فِی الرِّزْقِ وَ الصِّیَامَ تَثْبِیتاً لِلإِخْلاصِ وَ الْحَجَّ تَشْیِیداً لِلدِّینِ وَ الْعَدْلَ تَنْسِیقاً لِلْقُلُوبِ وَ طَاعَتَنَا نِظَاماً لِلْمِلَّةِ وَ إِمَامَتَنَا أَمَاناً لِلْفُرْقَة. (1)

خدای متعال، ایمان را وسیله طهارت شما از شرک، و نماز را موجب منزّه شدن شما از تکبّر و زکات را پاک‌کننده نفس و توسعه‌دهنده رزق و روزی، و روزه را برای ریشه‌دار شدن اخلاص در شما و حج را بنیان دین شما و عدالت را وسیله پیوند قلب‌های شما و پیروی از ما را به وجودآورنده نظم در جامعه و امامت ما را عامل وحدت و رهایی از تفرقه قرار داده است.

منظور ما از ذکر این روایت یادآوری این است که عدالت، دل‌ها را به هم نزدیک می‌کند. تنسیق هم به معنای مدیریت است. در واقع اگر دل‌ها با میانه‌روی مدیریت نشوند، ظاهر جامعه هرگز عدالت‌گرا نمی‌گردد. این نکته بدیع باید در عرصه مدیریت مورد توجه قرار گیرد.

در جامعه اسلامی انسان خوب و حج‌گزار را با عدالت باید شناخت، چرا که در ترازوی کعبه قلب خود را با عدالت تنظیم نموده است.

مولای متقیان(ع) تنظیم شدن اندیشه سیاسی مسئولین به موازین عدالت را یک اصل ضروری و مهم می‌داند: «إِنَّ أَفْضَلَ قُرَّةِ عَیْنِ الْوُلاةِ