در ملکوت حج صفحه 152

را پر کرده است بهره‌مند گردم. در طهارت حضور تو از همه آلودگی‌های ظاهری و باطنی پاک شوم و با انقلاب قلب و تحول جان، زندگی تاره‌ای را از سر گیرم. همان‌گونه که دعاهای دردمندان را اجابت می‌کنی دعای این خسته‌دل را نیز اجابت فرما و جان تاریکم را به انوار ولایت یگانه منجی‌ات حضرت امام زمان(روحی له الفداه) فروغی جاودانه ببخش و به دعای خیر او گره از گرفتاری‌های پیروانش بگشا. خلعت عافیت بر اندام بیماران روحی و جسمی ما بپوشان و عاقبت به خیری نصیب همه ما بگردان. آمین رب العالمین.

نجوا

خداوندا! تنهایی را دوست دارم چون تو یار تنها شدگانی. غریبانه زندگی می‌کنم چون تو همدم غریبانی. به راستی کسی که تو را دارد غریب و تنها نیست.

خدایا! هر که با منند روزی مرا تنها خواهند گذاشت و هر چه آنِ منند روزی از من جدا خواهند شد. آنکه مرا هرگز تنها نمی‌گذارد تویی، دلم همواره به

«هُوَ مَعَکُمْ أَیْنَمَا کُنْتُم»

تو امیدوار است.

الهی! اگر بهای انس تو غمِ تنهایی و رنج غربت است، مرا بدان مبتلا کن تا باهمه وجودم فریاد زنم:

«یا صاحب کل غریب»، «یا مونس کل وحید»

و در هنگامه فریاد آغوش انست را بگشا و جان خسته‌ام را به نوازش حضورت تسلی بخش.

پروردگارا! توانائی‌ام ده تا به حال خود گریه کنم. وامانده را جز