در ملکوت حج صفحه 19

وی در جایی دیگر در مورد دل صاحبان سر گفته است:

آن دلی کز آسمان‌ها برتر است آن دل ابدال یا پیغمبر است

پاک گشته، آن زگل صافی شده در فزونی آمده، وافی شده

-1

بی‌گمان چنین دلی خانه خداست که صاحب آن سراسر غرق عشق الهی گشته و اغیار را در آن راهی نیست.

2. عرش دل‌

از آنجا که دل خانه محبوب است، محل ارتباط با او نیز به شمار می‌رود. این جایگاه را ارتباط با عرش یا تخت خدا گویند. پس دل عرش الهی است، «قَلْبُ الْمُؤمنِ عَرْشُ اللهِ» (2) و هم از این روست که فیض‌های الهی را بی‌واسطه دریافت می‌دارد. به قول مولوی:

تخت دل معمور شد، پاک از هوی بین‌که الرّحمن علی العرش استوی

حکم، بر دل بعد از این بی‌واسطه حق کند، چون یافت دل این رابطه

این سخن پایان ندارد، زیدکو؟ تا دهم پندش که رسوایی مجو

-3

که البته این ابیات اشاره دارد به آیه: الرَّحْمنُ عَلَی الْعَرْشِ اسْتَوی؛ یه

«خداوند بر عرش استیلا یافت.»(طه: 5)

امام جواد(ع) نیز در این باره سخن زیبایی دارند. ایشان می‌فرمایند:

1- مثنوی معنوی، دفتر سوم
2- شرح فصوص الحکم قیصری، ص 39
3- مثنوی معنوی، دفتر دوم، ابیات 3665 3667.