در ملکوت حج صفحه 48

حضرت امیر(ع): «فیها عقبات کَنودة» در آنجا گردنه‌های دشواری است که جز گریه‌کنندگان از ترس خدا در دنیا، از آن نمی‌گذرند و آسان‌ترین آن عقبات مرگ است و آنچه بعد از مرگ است، بزرگ‌تر و ترسناک‌تر است.» (1)

2. احرام‌

احرام نشانه تسلیم و خشوع نزد پروردگار است. ای حاجی سالک! حال که از سفر دور و دراز میقات عاشقان رسیده‌ای؛ باید در نهایت اخلاص و کمال انقطاع لباس دنیوی را از تن خارج کنی و از همه تعلقات ظاهری و باطنی عاری شوی. حقیقت غسل در اینجا آن است که؛ خدایا ظاهر بدنم را از آلودگی‌ها پاک می‌کنم، اندام برهنه‌ام در زیرِ آب نشانه عریانی‌ام از غیر توست، پس ای خدای ظاهر و طاهر! باطنم را از گناهان و تأثیر اغیار پاک کن. سرّ نیت احرام آن است که صدا را به گریه بلند کنی و از خدا برای سوز وصال و آتش هجران یاری طلب کنی. هر چه غیر اوست از ریشه بسوزانی و ظاهر عریان را با دلی بریان همراه کنی. اگر دل نسوزد و بریان نشود عریانی ظاهری فایده‌ای به حال ما نخواهد داشت.

احرام، یعنی حرام کردن هرچه غیر دوست، بر خود. اگر پس از پوشیدن احرام چنین حالتی احساس نشود، در آمادگی ما تردید وجود دارد. واقعاً از خود و دنیای ظاهری نبریده‌ایم، احرام‌پوشی که شبیه