در ملکوت حج صفحه 52

صفحه 52

ب) وارستگی کامل‌

در مقام «تلبیه» باید خدا را با همه وجود طلب کنیم، یعنی همه جوارح و جوانح ما منتظر دریافت پیام پروردگار باشند. این توفیق زمانی به دست می‌آید که حواس باطنی ما فعال باشند. نفس ما هم دارای حواس ظاهری است و هم باطنی. در هنگام «تلبیه» باید حواس باطنی که ابزار عالم غیب هستند، فعال شوند و اسرار غیبی را دریافت کنند. جناب مولوی زیبا گفته است:

پنبه آن گوش سر، گوش سرست تا نگردد این کر آن باطن کرست

پنبه اندر گوش حس دون کنید بند حس از چشم خود بیرون کنید

بی‌حس و بی‌گوش و بی‌فکرت شوید تا پیام ارجعی را بشنوید

یعنی آنچه مانع دریافت پیام غیبی می‌شود همین حواس ظاهری هستند که در این حال، نفس ما در مقام استغراق حضور نیست. زمانی که حواس باطنی ما به کار بیافتند نفس ما مطمئنه می‌شود، حواس ظاهری به طور کلی تعطیل می‌گردند و حاجی سالک پیام ارجعی را کاملًا می‌شنود. و این همان راز «تلبیه» است که در نفس مطمئنه ما تحقق پیدا می‌کند.

البته این نکته را خاطر نشان می‌کنیم که پیام «ارجعی» خدا در همه حالات و آنات هستی به طور پیوسته وجود دارد، این ما هستیم که با موانع و حجاب‌های گوناگون دست به گریبانیم و رابطه قلبی خود را که محل دریافت این پیام است با خدا قطع نموده‌ایم. در حالی که بزرگان عرصه معرفت اتفاق نظر دارند که برای حیات قلب، دریافت پیام از خدا حداقل یک‌بار در هفته لازم است. اگر سالیانی بگذرد و قلب از این نعمت محروم بماند قلب که نه، قبر است و باید برای آن فاتحه خواند.

کتابخانه بالقرآن کتابخانه بالقرآن
نرم افزار موبایل کتابخانه

دسترسی آسان به کلیه کتاب ها با قابلیت هایی نظیر کتابخانه شخصی و برنامه ریزی مطالعه کتاب

دانلود نرم افزار کتابخانه