در ملکوت حج صفحه 60

بپروراند. از لمس کردن آن تبرّک بجوید و بخواهد هر جزئی از بدنش که با آن تماس پیدا می‌کند، از خطرات مردم در امان باشد». (1) ای حاجی عزیز! نشانه قبولی طواف و ورود به بارگاه کبریایی حضرت حق، احساس شادابی و سبکی پس از آن است. تو گویی روح انسان از بار سنگین غفلت‌ها و حجاب‌های تاریک رهایی یافته، و سبک‌بال خود را در اوج آسمان‌ها می‌بیند. در این حال است که آن‌چنان جذبه و وجد روحانی به او دست می‌دهد که بی‌اختیار حجرالاسود را به عنوان مرکز جاذبه الهی می‌بوسد.

علّامه سید حیدر آملی/ در اسرار این حالات می‌نویسد:

حاجی در هر شوط از اشواط هفتگانه، از هفت حجاب به عدد ابواب دوزخ خارج می‌شود که شامل: عجب، کبر، حسد، حرص، بخل، غضب و شهوت می‌باشد و در عین حال به هفت صفت خوب آراسته می‌گردد که شامل: علم، حکمت، عفت، شجاعت، عدالت، کرم، تواضع است. شاید سرّ هفت مرتبه طواف به دور خانه خدا همین باشد که حاجی در هر دور یکی از صفات زشت را رها و به صفت خوب آراسته می‌شود. (2) آراسته شدن به صفت‌های نیکو و درآمدن از خصلت‌های زشت ویرانگر، موجب می‌شود که حاجی احساس سبک‌باری کند و وجدی وصف‌ناشدنی به او دست دهد و در یک لحظه خود را معلّق در آستان