سیر برخورد قرآن با یهود صفحه 278

حفظ آرامش و امنیت مدینه و جلوگیری از فتنه و جنگ داخلی و کشتار بود. باقی گذاشتن گروه خیانتکار در مدینه، دور از احتیاط بود؛ زیرا ممکن بود غدر و خیانت آن ها برای مدینه خطر و ایجاد تباهی بیافریند.(1)

6. هدف پیامبر صلی الله علیه و آله و سلم در مدینه، ایجاد امنیت و آرامش و ثبات بود؛ چنانکه در پیمان دفاعی با یهود، این منظور را دنبال می کرد. با بودن یهود بنی نضیر که دست به فتنه زده بودند، این آرامش و امنیت امکان پذیر نبود؛ زیرا هنگام حمله دشمن، نیروی دفاعی واحدی تشکیل نمی دادند. با وجود تبعید بنی قینقاع، بنی نضیر عبرت نگرفتند. در این حالت، تخلیه شهر از این عوامل، کمترین عکس العمل برای ایجاد ثبات بود؛ پس باید به خیانت، توطئه، جبهه گیری و استقرار در قلعه ها و پیمان شکنی، به نحوی پاسخ داده می شد. بهترین پاسخ، اخراج آنان بود و شاید پیامبر صلی الله علیه و آله و سلم در تبعید آنان، تقویت روحیه مسلمانان را نیز مد نظر قرار داده بود و تصمیم به محکم کردن موقعیت خود و مسلمانان داشت.(2)

7. بنی نضیر در درگیری خود، با کینه توزی اقدام کرده بودند (3) و سعی در ایجاد تشتت داشتند.(4) اقدام آن ها در سوء قصد به جان پیامبر، تأیید بر فرصت طلبی آنان است و مهم تر این که ایشان در اتهام وارده، اعتراضی نکرده و همین مسأله نشانه پذیرش است که خود، توطئه سوء قصد به جان پیامبر صلی الله علیه و آله و سلم را قبول داشتند؛ یعنی اتهام وارده را پذیرفته بودند؛ پس باید به تنبیه تن بدهند.

نکات آیات برای ایجاد الگو

1. سوره حشر، درباره منافقانی سخن گفته است که به یهود بنی نضیر، وعده همکاری دادند؛ ولی به وعده خویش عمل نکردند. هر دو گروه منافق و یهودی، در حقیقت با یک دیگر دشمن بوده، از مسلمانان وحشت و دلهره داشتند؛ (5)

2. اقتدار و نفوذ اسلام، موجب هویدا گردیدن توطئه خطرناک بنی نضیر شد و این حقیقت

1- تاریخ عرب و اسلام، ص16.
2- محمّد پیامبر و سیاستمدار، ص189.
3- آفرینش و تاریخ، ص188.
4- تاریخ سیاسی اسلام، ص 81.
5- حشر : 11-12.