امام حسین علیه السلام از دیدگاه اهل سنت صفحه 72

می کند و با افراد پست و فرومایه نشست و برخاست می کند. شاهد باشید ما او را خلع کرده ایم.(1)

پس از آن، واقعه حره رخ داد و از لشکر یزید در سال 63، در مدینه فجایعی سر زد که در تاریخ اسلام بی نظیر بود و ذکر آن عرق شرم بر پیشانی مسلمان می نشاند.

ابن کثیر دمشقی درباره این جنایت چنین می نویسد:

وقتی خبر مدینه به یزید رسید، وی فردی به نام مسلّم بن عقبه را که پیشینیان وی را (به جهت کشتار مردم مدینه) مسرف بن عقبه نامیدند، به سوی مدینه فرستاد. وی سه روز جان و مال و عرض مردم را بر لشکریانش مباح کرد و انسان های زیادی را به قتل رسانید، به گونه ای که کسی از اهالی مدینه در امان نماند. برخی از علما پیشین گفته اند بیش از هزار دختر باکره کشته شد.(2)

علاوه بر جنایت مدینه، نابودی کعبه در همان سال به وسیله لشکریان یزید، ماهیت وی را برای همگان روشن کرد. بدین ترتیب، یزید انتقام اجداد مشرکش را که در جنگ بدر کشته شده بودند، از خاندان پیامبر در کربلا و از انصار و مهاجران با کشتار جمعی مردم مدینه و با حمله به مکه و نابودی کعبه گرفت و برای مقدسات حریمی قائل نشد.

7. تصمیم امام حسین علیه السلام بر خروج علیه یزید

7. تصمیم امام حسین علیه السلام بر خروج علیه یزید

امام حسین علیه السلام با توجه به اینکه از سویی مترصد مرگ معاویه بود و از سوی دیگر، با شناختی که از یزید داشت، حکومت یزید را بدترین بلا برای امت