احکام مقدمات نماز صفحه 57

»طلوع فجر. خداوند می‌فرماید: )إِنَّ قُرْآنَ الْفَجْرِ کَانَ مَشْهُوداً( یعنی نماز صبح‌را فرشتگان شب و فرشتگان روز نظاره می‌کنند. پس هنگامیکه بنده نماز صبح را دروقت طلوع فجر بجاآورد، دوبار برای او ثبت می‌شود: هم فرشتگان شب و هم‌فرشتگان روز ثبت می‌کنند.«

تفصیل احکام

1 - وقت نماز صبح از طلوع فجر دوّم )یا فجر صادق( تا طلوع‌خورشید است. نماز صبح وقت مشترک ندارد زیرا همه وقت، تنها برای‌آن می‌باشد و شریکی ندارد.

2 - امّا وقت فضیلت نماز صبح، از طلوع فجر دوّم تا ظهور سرخی درمشرق است.

3 - طلوع فجر وقتی است که رشته سپیدی از نور به صورت عمودی درآسمان ظاهر شود و این فجر اوّل )یا فجر کاذب( است، امّا فجر دوّم )یافجر صادق( که در دخول وقت نماز صبح، معتبر است، پهن شدن آن‌سپیدی بطور افقی در امتداد آسمان است. به عبارت دیگر فجر صادق،پخش شدن سفیدی و روشنایی در امتداد آسمان است بعداز آنکه قبلاً بطورعمودی در افق بالا رفته است.

4 - مستحب است در اوّل وقت به ادای نماز صبح مبادرت شود و تانزدیک طلوع خورشید به تأخیر انداخته نشود مگر برای شخص خواب یافراموش کننده یا کسی که مشغول به کاری بوده است و بهتر این است که‌نماز صبح، در حالت تاریکی و قبل از آنکه صبح کاملاً روشن گردد، یعنی‌در سپیده دم بجا آورده شود.

احکام وقت‌

حدیث شریف

امام صادق‌علیه السلام فرمود:

»إنّه لیس لأحد أن یصلّی صلاة إلّا لوقتها، وکذلک الزکاة، ولا یصوم أحدشهر رمضان إلّا فی شهره إلّا قضاء، وکلّ فریضة إنّما تؤدّی إذا حلّت«(153).