- مقدمه 1
- حدیث اول 6
- حدیث دوم 7
- حدیث سوم 8
- حدیث چهارم 10
- حدیث پنجم 12
- حدیث ششم 12
- حدیث هفتم 13
- حدیث هشتم 14
- حدیث نهم 15
- حدیث دهم 16
- حدیث یازدهم 20
- حدیث دوزادهم 22
- حدیث سیزدهم 24
- حدیث چهاردهم 25
- حدیث پانزدهم 26
- حدیث شانزدهم 27
- حدیث هفدهم 28
- حدیث هیجدهم 31
- حدیث نوزدهم 32
- حدیث بیستم 33
- حدیث بیست و یکم 36
- حدیث بیست و دوم 37
- حدیث بیست و سوم 38
- حدیث بیست و چهارم 40
- حدیث بیست و پنجم 41
- حدیث بیست و ششم 43
- حدیث بیست و هفتم 44
- حدیث بیست و هشتم 45
- حدیث بیست و نهم 47
- حدیث سی ام 47
- حدیث سی و یکم 48
- حدیث سی و دوم 49
- حدیث سی و چهارم 51
- حدیث سی و سوم 51
- حدیث سی و پنجم 52
- حدیث سی و ششم 53
- حدیث سی و هفتم 54
- حدیث سی و هشتم 55
- حدیث سی و نه 56
- حدیث چهلم 59
- اول 62
- خاتمه ( در بیان چند مطلب است ) 62
- دوم 63
- سیم 65
- چهارم 66
- پنجم 66
- ششم 66
- هفتم 67
- نهم 68
- هشتم 68
- دهم 69
- یازدهم 71
- دوازدهم 72
- سیزدهم 72
- چهاردهم 73
- پانزدهم 76
- در اخبار حضرت رسول خدا ( ص ) از احوال مردمان آخر الزمان و گرفتاری آنها . 76
- اول فضیلت شب و روز عید فطر و اعمال آن بطور اختصار . بدانکه اعیاد اسلامی چهار عید است : 79
- دوم در فضیلت روزه داران و اجر وثواب آنها در عید فطر و بشارت خداوند عالمیان به آنها . و در این باب روایات بسیار وارد شده است ولی بنقل دو روایت تبرک می جوئیم . 80
- سوم در موعظه روز عید فطر بعد از نماز عید . بدانکه مستحب است بعد از نماز دو خطبه خوانده شود و بعد از خطبه امام جماعت احکام عید فطر را بیان کند و مردم را موعظه نماید و احادیث مناسب برای موعظه بسیار است . 82
- تبرک می جوئیم به چهارده چیز بعدد 14 معصوم صلوات الله علیهم اجمعین و کتاب خود را به آنها زینت می دهیم 85
17 بحار الانوار ص 200
یا هشام المتکلمون ثلاثه فرابح و سالم و شاجب فاما الرابح فالذکرلله و اما السالم فالساکت .
و اما الشاجب فالذی یخوض فی الباطل ان الله حرم الجنه علی کل فاحش بذی قلیل الحیاء لایبالی ما قال و لا ما قیل فیه .
ترجمه :
امام هفتم حضرت موسی بن جعفر ( ع ) فرمود ای هشام تکلم کنندگان سه طایفه اند :
اول رابح
دوم سالم
سوم هالک
اما رابح پس آن ذکر کننده برای خدا است و اما سالم پس آن ساکت شونده از کلام باطل و بیهوده است و اما هالک پس آن کسی است که خوض در باطل میکند و کلام بیهوده میگوید بدرستیکه خدایتعالی حرام فرموده بهشت را بر هر فحش دهنده بی شرم قلیل الحیا که باک ندارد از آنچه بگوید و از آنچه گفته شود درباره او .
حقیر گوید روایات بسیاری راجع بحفظ زبان وارد شده است واینکه صلاح انسان در حفظ لسان است و هلاکت او از سه چیز است و ما تبرک میجوئیم بذکر یک روایت .