گلستان قرآن صفحه 1

چکیده

قرآن، این بزرگ ترین محور اتحاد مسلمین جهان و هدایت آور بشر، قرن هاست که دستخوش غبار افکار و برکنار از زندگی آدمیان مهجور مانده است. این امر تا بدان جا قلب مهربان پیامبر (صلّی الله علیه وآله) را اندوهگین ساخته بود که داد سخن می گشاید و از مهجوریت قرآن به خدا شکایت می کند. «وَ قَالَ الرَّسُولُ یَا رَبِّ اِنَّ قَوْمیِ اتَّخَذُوا هَذَا الْقُرْآنَ مَهْجُوراً»؛(1) «در آن روز، پیامبر به عرض کند: «بارالها، امّت من این قرآن را متروک و رها کردند.» تأسف بیشتر آنجا رخ می نماید که به ما امر شده تا قرآن را با زندگی خود درآمیزیم و در مسائل و حوادث روز، به آن رجوع کنیم.«اِذَا اِلْتَبَسَتْ عَلَیْکُمُ الْفِتَنُ کِقَطَعِ اللَّیْلِ الْمُظْلِمِ فَعَلَیْکُمْ بِالْقُرْآنِ»؛(2) «هنگامی که فتنه ها همانند پاره های شب تیره شما را فراگیرد به قرآن چنگ زنید». ولی در حال حاضر، قرآن برای قسم خوردن - آن هم به دروغ، مسافرت، سفره های عقد، قبرستان ها و تجارت و تفاخر و تزئین و...- به کار می رود.

بااین حال، قرآن برای معرفی خود کافی است و مانند خورشیدی می درخشد. تا جایی که غیرمسلمانان تحت تأثیر آن قرارگرفته و به بزرگی و عظمتش معترف و آن را داروی شفابخش و سعادتنامه